31 Ιανουαρίου, 2016

ΦΟΡΜΟΛΗ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΤΙΚΟ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ;



1. Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΠΑΝΤΟΣ ΟΡΙΟΥ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ  

Θεωρήθηκε ότι ο υπερρεαλισμός κάνει χρήση τής υπερβολής ως εκφραστικό στοιχείο που προσβλέπει στην πρόκληση. Ο σουρεαλισμός όμως τής καθημερινής πραγματικότητος μοιάζει πλέον να ξεπερνά κάθε όριο προκλήσεων, από αυτά που επινόησαν κάποιοι καλλιτέχνες, που επιχείρησαν να αφυπνίσουν κάνοντας χρήση τής υπερβολής.
Μια σουρεαλιστική κινηματογραφική ταινία, η οποία στιγμάτισε τις ζυμώσεις στην ελλαδική πραγματικότητα, ήταν η "Οι Τεμπέληδες τής Εύφορης Κοιλάδας". Η νωχελικότητητα, η νοητική αδράνεια, η πνευματική οκνηρία, η φυγοπονία, η τάση προσαρμογής και η φιλαρέσκεια καλλιεργήθηκαν με συστηματικό τρόπο από τούς κρατούντες, αλλά δυστυχώς και υιοθετήθησαν από την κοινωνική πλειοψηφία χωρίς ενδοιασμούς επί διάστημα περισσότερων δεκαετιών. Αυτό δεν σημαίνει, ότι εξέλιπεν παντοειδώς η εγρήγορση και η διάθεση κριτικής σκέψεως από την χώρα. Η συρρίκνωσή τους όμως τούς προσέδιδε χαρακτήρα μικρής οάσεως μέσα σε αλματωδώς επεκτεινόμενη έρημο. Σαν κάποιος, ο οποίος έχει μαζέψει τα μπογαλάκια του και την έχει κάνει εδώ και μπόλικες δεκαετίες από την χώρα, κάθε σύντομος επάνοδός μου σε αυτήν σε αραιά διαστήματα στάθηκε μια ψυχρολουσία μεγαλύτερη από την προηγούμενη. Παρακολουθώντας τον λύκο στο οδοντιατρείο να τού κάνουν αναισθητικές ενέσεις στο στόμα, κατάλαβα, ότι πλησίαζε η στιγμή που θα τού έβγαζαν τα δόντια.
Εδώ και εννέα χρόνια, που δημοσιεύω σε αυτήν την σελίδα, αναφέρομαι συνεχώς στο πολλαχόθεν υποβόσκον εντόνως κλιμακούμενο ανθελληνικό κλίμα, το οποίον ήτο επόμενον κάποια στιγμή να βγεί στην επιφάνεια τών εξελίξεων. Στόχος του η εξουδετέρωσις τών Ελλήνων, με ενδιάμεσο στόχο την καταδάφιση τού ελλαδικού κρατιδίου. Φαινομενικώς το εγχείρημα αυτό στρέφεται εναντίον τής Ελληνικότητος. Κατ' ουσίαν όμως αποσκοπεί στην καταστροφή τής ανθρωπότητος συνολικώς, γι αυτό ακριβώς εστιάζεται πρωτίστως εναντίον τού βηματοδότου της, που είναι το Ελληνικόν Πνεύμα.
Οι υποτιθέμενοι ταγοί τού έθνους και τής κοινωνίας απεδείχθησαν ο ένας μετά τον άλλον λύκοι εν δορά προβάτου, ενεργούμενοι από σκοτεινά ανθελληνικά κυκλώματα, με αποκλείστικον στόχον τήν δια δολίων μεθόδων αποδόμησιν τού Ελληνισμού. Με ηχηρά συνθήματα και φανφαρονισμούς επέβαλαν τον εθισμό τού λαού στην φυγοπονία, στην επιδίωξη τής ποταπότητος, στην έλλειψη παιδείας, στον μονόπλευρο υλισμό, στον αμοραλισμό, στις τεχνητές πολώσεις τού κομματικού οπαδισμού, στην θρησκοληψία και στην κατεδάφιση τών αξιών, αποθρασώνοντας ή διαστρέφοντας τις κοινωνικές αξίες, την εθνική συνείδηση και τήν τάση για εσωτερική αναζήτηση και ανάταση.
Αυτό, που εδώ και δεκαετίες κατηγγέλθη αφυπνιστικώς ως σχέδιον παγκοσμίου επιβολής και εξανδραποδισμού (master plan), εξηγγέλθη στην συνέχεια απεριφράστως από τούς ίδιους τούς ατλαντιστάς ως "νέα τάξη" και σχέδιον "παγκοσμιοποίησης". Σε κάποια φάση εθεώρησαν τα εν λόγω ζωντόβολα τών κρονείων ιερατείων, ότι είχαν κατισχύσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε επαίροντο μέσω τών αληταμπουράδων τών καθικίων "σκέψεως" ("think tanks") περί "τέλους τής ιστορίας", "αναδόμησης αποτυχημένων κρατών" ("state building" - "failed states"), παρδαλές "επαναστάσεις" και πράσινα άλογα. Εθεώρησαν την οικουμένη ως μια μάζα πηλού μέσα στην παλάμη τους, στην οποία θα προσέδιδαν ευκόλως και ταχέως με ταχυδακτυλουργική άνεση και έπαρση το σχήμα που είχαν αποφασίσει, τουτέστιν το σχήμα απορρίμματος. Πλήρης μπαχαλοποίησις, επιβολή χάους αποκτήνωσις ηθών, έξαρση τής βίας σε υπερθετικό βαθμό,
καταβαράθρωσις τής οικονομίας, πλήρης δηλητηριασμός τής τροφικής αλυσίδας και τής ατμόσφαιρας με χημικές τοξίνες, επιβλαβή μικρόβια, νανορομπότ και μικροκύματα ελέγχου τής συμπεριφοράς, έξαρση τών ναρκωτικών, πλήρη χαφιεδισμό τών προσωπικών δεδομένων, αναμόχλευση μέχρις αμοιβαίας αλληλοεξοντώσεως τών θρησκευτικών παθών, μετατροπή ολόκληρων χωρών σε σεληνιακά τοπία με χαλιά βομβαρδισμών τών Β52 και ανατινάξεις "χειρουργικής ακριβείας", προσφυγοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων, μηχανισμούς φανατισμού ηλιθίων για την μετατροπή τους σε βομβιστές αυτοκτονίας, κατάργησις τού φυσικού διαχωρισμού τών ανθρώπων σε διαφορετικά φύλα, διαστροφικός πανσεξουλιασμός με κύρια κατεύθυνση χειραγωγήσεως τον σαδομαζοχισμό, παγκόσμια επιβολή τής μπότας τού πενταγώνου στο όνομα μάλιστα τής "προασπίσεως τών ανθρωπίνων δικαιωμάτων". Και last but not least τις ανθρωποθυσίες εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών, που εξαφανίζονται στην ευρώπη - και όχι μόνο κάθε χρόνο:

 http://tvxs.gr/news/kosmos/europol-pano-apo-10000-prosfygopoyla-exoyn-eksafanistei
Αυτόν τον οχετό υπέδειχναν και εξακολουθούν να υποδεικνύουν όλοι οι εγκάθετοι τού ρυπαρού κομματικού φάσματος στούς ιθαγενείς ως "απαύγασμα τού πολιτισμού", "κοινές ευρωπαϊκές αξίες", "κοινό ευρωπαϊκό σπίτι", "επιτεύγματα τής γαλλικής επαναστάσεως" (η οποία πέρασε από την λαιμητόμο το ένα τρίτο τού πληθυσμού ως ανθρωποθυσίες στον εξαποδώ). Εγκαλώντας ταυτοχρόνως το πόπολο να κουβαλάει στούς ώμους του την ταφόπετρα τής "ευρωπαίκής ένωσης" ως υποτιθέμενο ανώτατο θεσμό ανθρωπισμού και αξιών, μέχρι αυτό να πέσει νεκρό, οπότε δεν θα προκύψουν και έξοδα ενταφιασμού του.
Σε προηγούμενες αναρτήσεις ανέπτυξα διεξοδικώς τούς λόγους  και τούς τρόπους ένεκα και μέσω τών οποίων η ανθρωπότης αποτελεί ένα είδος κοτέτσι, με στόχο να εφοδιάζονται με ενέργεια οι σάποιοι. Αυτοί που δεν μπορούν να καταναλώσουν εμμέσως ή αμέσως ηλιακή ενέργεια - διότι αυτή τούς καίει - από τότε που ερρίφθησαν στα τάρταρα. Για την πλειψηφία τών "χειραφετημένων πολιτών" είναι πλήρως αδιάφορο, το γεγονός, ότι χιλιάδες συνάνθρωποί τους καταλήγουν κάτω από το τελετουργικό εγχειρίδιο, αρκεί αυτό να μην σκάει στον δικό τους λαιμό. Παραβλέπουν όμως το δεδομένο, ότι αυτή η διαδικασία μάς μετατρέπει όλους σε κτήνη και ότι παραβλέποντάς την δεν γινόμαστε στο ελάχιστο περισσότερο άνθρωποι.
Όσοι νομίζουν ότι ο Δημιουργός έπλασε τον άνθρωπο ως κτήνος και όχι κατ' εικώνα και καθ' ομοίωσιν πλανώνται. Διότι "Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός καλεύει".

Κινηματογραφικές ταινίες όπως "Οι Τεμπέληδες τής Εύφορης Κοιλάδας" και "Το Μεγάλο Φαγοπότι" μπορεί να δημιούργησαν αίσθηση και να απέσπασαν βραβεία την περίοδο όταν πρωτοπροβλήθηκαν, όμως πιστεύω, ότι τότε δεν κατέστη κατανοητό τότε το νόημά τους. Η υπερβολή, που εκτιμήθηκε ότι περιείχαν, προσελήφθη περισσότερο ως κομικό και όχι ως βαθύτατα δραματικό στοιχείο. Η πορεία όμως κατέδειξε, ότι η πρόκληση στην οποία αυτές οι τανίες αποσκοπούσαν ξεπεράστηκε κατά πολύ από την ίδια την ζωή. Ο σκηνοθέτης Marco Ferreri, πέρα από τα όποια σουρεαλιστικά εκφραστικά μέσα, αποδείχθηκε σκληρός και συνεπής ρεαλιστής, αποκαλύπτοντας με τιε ταινίες που έστησε καταλυτικά σπουδαίες διαστάσεις τής πραγματικότητος. Η επιπόλαιη ταχύτητα τής οπτικής τών εφησυχασμένων και αδρανοποιημένων κοινωνιών δεν ήταν ικανή να συλλάβει το νόημα που μετέφερε "Το μεγάλο Φαγοπότι" και πολύ περισσότερο η ταινία "Το κρέας", που πραγματεύεται το θέμα τού κανιβαλισμού στην σύγχρονη κοινωνία. Η τομή που επιχείρησε το "Μεγάλο Φαγοπότι" είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο λόγος που αποσκοπούσαν οι τέσσερεις χαρακτήρες τού έργου, μέσω τού οργίου τής ακόρεστης βουλημίας που πραγματεύεται η ταινία, δεν ήταν η ικανοποίηση εν τέλει κάποιου ηδονοθηρικού ενστίκτου. Στόχος τους ήταν η αυτοκτονία, να σκάσουν δηλαδή από το πολύ φαγητό. Οι σοφοί τού παρελθόντος προειδοποίησαν τις κοινωνίες με την διαπίστωση, ότι "Η αμαρτία γεννάει θάνατο". Κατ' ουσίαν θάνατος είναι και μια ζωή ανόητη, χωρίς περιεχόμενο, διεπομένη από την κενοδοξία, την σαχλαμάρα, την υποταγή και την φιλαυτία. Όταν επικύρωση τού βίου αποτελεί η επιδειξιομανεία, η ψευδής επιτυχία που στηρίζεται στον έντεχνο παραγκωνισμό τού άλλου, η επιφάνεια χωρίς ουσία, η παράδωση στην κυριαρχία τών ενστίκτων, η μικροψυχία και η τζάμπα μαγκιά. Δυστυχώς αυτές είναι οι "αξίες", με τις οποίες ιδαιτέρως κατά τις τελευταίες δεκαετίες μετά την ένταξη στην ΕΕ. γαλουχέστηκε η ελλαδική κοινωνία. Το πρόβλημα δεν είναι τελικά ούτε οι κότες, ούτε το κοτέτσι. Αυτά αποτελούν πεπρωμένο που μπορεί να ανατραπεί. Η συνταγή σαπίζει, όταν οι κότες νομίζουν ότι είναι αετοί.
Συχνά τίθεται προσφάτως το δίλημμα να παραμείνει η χώρα στην ευρωζώνη και την ΕΕ., ή να αποχωρήσει από αυτές ένεκα αιτιάσεων οικονομικής και διοικητικής υφής. Το σύστημα πρόβαλλε τούς απογόνους αυτών, που πριν μερικούς αιώνες αγνοούσαν τι εστί πηρούνι και την σύζυγό τους έπρεπε να την προβάρει την πρώτη νύχτα τού γάμου ο κατά τόπους φεουδάρχης, ως ανώτερους ανθρώπους και υποδείγματα πολιτισμού. Οι ιθαγενείς θαμπώθηκαν και πίστεψαν, ότι με τα καθρεφτάκια και τις χάντρες τις ΕΕ. θα μπορούσαν να κάνουν ακόμη μεγαλύτερες λεζάντες στα σκυλάδικα. Ακόμη κατηγορήθηκε η Ελλάδα, ότι εισήλθε με αλλοίωση τών οικονομικών της δεδομένων στην ΕΕ. Το δεδομένο, ότι έπιασε η ψυχή τού γηγενούς πληθυσμού μαλλί, όπως αυτό των γουναρικών που φόραγαν τα βαρβαρικά φύλα τών ευρωπαίων, όταν αυτοί ζούσαν επάνω στα δένδρα με τα πιθίκια, δεν μάς απασχολεί.


2. Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ

Από όσα αφήνει η συγκυρία να διαφαίνονται, μάλλον έχει φθάσει η ώρα για το μεγάλο φαγοπότι. Αφού διαλύθηκε η ελλαδική οικονομία με τα συνεχή κτυπήματα, αφού πτωχοποιήθηκαν  όλα σχεδόν τα στρώματα με την καταβαράθρωση μισθών και συντάξεων, αφού δημεύθηκε η ακίνητη περιουσία με την υπερφορολόγηση, αφού ετέθη η οικογενειακή στέγη υπό διαρκή επικείμενο κίνδυνο απαλλοτριώσεως από τα κοράκια τών τραπεζών, αφού κατέστη η γή μη καλλιεργήσιμος με το καθεστώς τών φόρων, δασμών και παραβόλων, αφού κατέστη ασύμφορος η άσκησις επιτθδεύματος για την πλειοψηφία τών επαγγελματιών, έφθασε προφανώς η ώρα να κτυπηθεί και το τελευταίο αποκούμπι τών ανθρώπων στην Ελλάδα με το κούρεμα τών καταθέσεων.
Ούτως ώστε εντός ολίγου η πλειοψηφία μα μην είναι εις θέσιν να αγοράσει ούτε ένα κομμάτι ψωμί. Εάν εξετάσουμε προσεκτικά την συγκυρία, μπορούμε να διακρίνουμε ότι τόσο το θέατρο τών κυβερνόντων, όσο και το θέρετρο των εξελίξεων αποκαλύπτουν ότι βρισκόμαστε εμπρός από αυτό το κτύπημα.







 
Συνεχίζεται...



02 Ιανουαρίου, 2016

ΠΕΡΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΟΝ ΜΕΡΟΣ - ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ


Η γεωπολιτική μοιάζει με πλεκτό γιλέκο. Όταν αυτό αποκτήσει μια τρύπα, ή ξηλωθεί σε κάποιο εμφανές μέρος, ο ιδιοκτήτης του αισχύνεται να το φοράει, διότι τού χαλάει όλη την μόστρα. Αυτό όμως είναι το μικρότερο μειονέκτημα. Διότι ή λύσις τής συνεχείας τού νήματος απελευθερώνει μίτους, τούς οποίους, εάν ξεκινήσει κάποιος να τούς τραβάει, ξηλώνεται όλο το γιλέκο, μετατρεπόμενο σε μπάλα νήματος.
Το ευτράπελο στην προκειμένη περίπτωση είναι, ότι οι Ατλαντιστές είχαν αμολύσει λυτούς και δεμένους για να πείσουν, ότι το γιλέκο είναι αλεξίσφαιρο. Έχοντας εθισθεί μια ζωή να βγάζουν τον άσσο από το μανίκι, δεν κατανόησαν, ότι αυτοί που δεν παίζονται τον βγάζουν από την καλτσοδέτα.

Μποστοπέλ


1. ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΛΑΜΠΡΟΝ ΜΕΛΛΟΝ

Εύχομαι εις όλους τούς επισκέπτας, καθώς και εις όλους τούς φίλους και φίλες αίσιον και ευτυχές το νέον έτος, βαθύτατα πεπεισμένος, ότι αυτό θα αποβεί ιδιαζόντως ευτυχές και δημιουργικόν δι όλην την αγωνιζομένην ανθρωπότητα εναντίον τών δυνάμεων τού σκότους. Ο φιλεύσπλαχνος Δημιουργός, προικίσας τον άνθρωπον με νόησιν, αλλά καί με νου, τού παρείχε άπασας τας προϋποθέσεις, ώστε κατακτών αυτός την αρετήν, να ενεργοποιήσει αυτό το διττόν οπλοστάσιον και να καταστεί συνδημιουργός τής Ογδόης Ημέρας, εγκαθιδρύων τον επί γης παράδεισον. Μετά το πέρας τού καιρού και την αναδιάταξιν τού χρόνου στα πλαίσια τής καταργήσεως τής ανακυκλώσεως τής ανθρωπότητος, η οποία επιβάλλεται μέσω τών σαθρών και καταστροφικών Αρμαγεδώνων τών κρονείων ιερατείων, θα σημάνει η αληθής ώρα τής ανθρωπότητος. Προσβλέποντες εις τήν αποτινάξιν - εκφυγήν από τα ιστορικά σπειρώματα, θα αναδείξουμε τον εν τέλει παράξενον ελκυστήν, τον οποίον ενέταξε ο Δημιουργός δια την μετάβασιν από το χάος εις την τάξιν. Διότι οι επαναλαμβανόμενοι Αρμαγεδώνες τών κρονείων δεν συνιστούν παράξενους ελκυστάς, αλλά παρελκισμούς από τον εν τέλει στόχον τής Θείας Δημιουργίας, όστις συνίσταται στην απελευθέρωσιν τού ανθρώπου από τα δεσμά τής αγνοίας, δια τής αναπτύξεως τών πραγματικών  δυνατοτήτων τού ανθρώπου, ως κοινωνού Θείας Φύσεως. Στα σχέδια τών κρονείων για την επιβολή ενός σαθρού - καταστρεπτικού Αρμαγεδώνος, όστις απεργάζεται την κατστροφήν τού πολιτισμού και την επιστροφήν τών ανθρώπων εις τα σπήλαια,  οφείλουμε να αντιτάξουμε τον δικόν μας πνευματικόν Αρμαγεδώνα, όστις δια τού πυρός τής συνειδήσεως θα ανατρέψει το Μάτριξ.

Η πραγματικότητα επιτρέπει περισσότερες αναγνώσεις. Πέρα από τις επιφανειακές εκτιμήσεις υφίσταται και η τάσις μιας βαθύτερης διεισδύσεως στο γίγνεσθαι. Αυτή όμως συνιστά ειδικού τύπου ανάγνωσιν, καθότι ο αξιωθείς εις το λειτούργημα τού αναγνώστου πριν αναγνώσει, διαβάζεται ο ίδιος τελετουργικώς, δεδομένου ότι ο ρόλος του προηγείται τής ιεροσύνης. Υπό αυτήν την έννοιαν η ορθή ανάγνωσις συνιστά προσευχήν. Όπως επισήμανε ο Εξιπερί, "το αληθές αποκαλύπτεται μόνον εις τούς οφθαλμούς τής καρδιάς". Κατά συνέπειαν, η ιερά ανάγνωσις (τουτέστιν η ανάγνωσις τού γίγνεσθαι υπό την επίγνωσιν, ότι ο συνειδητός άνθρωπος, ως ενεργών εις χώρον και χρόνον ευρισκομένους εντός τών πλαισίων τής Θείας Δημιουργίας, είναι επιφορτιμένος με το καθήκον τής ιεροπραξίας) συνιστά αρίθμησιν, ήτοι αυτή διέπεται μαθηματικώς. Συμφώνως προς τήν διδαχήν τού Πυθαγόρα, ότι "αριθμός ιερότατος πάντων". Ο Πλάτων ταυτίζει στον Διάλογον "Θεαίτητος" την έννοιαν τής αληθείας με αυτήν τής επιστήμης. Επί τού προκειμένου όμως αυτός αναφέρεται με συγκεκριμένον τρόπον εις την επιστήμη, εισάγων την έννοιαν τής "αληθούς επιστήμης", διαχωρίζων αυτήν από την πλάνην. Η αντίληψις, η οποία κυριάρχησε στα όρια τού Ελληνικού Πνεύματος", ότι "Επιστήμη χωριζομένη αρετής πανουργία φαίνεται", νοηματοδοτεί εν τέλει την ταύτισιν επιστήμης και αρετής. Η επιστήμη είναι η αρετή και η αρετή είναι η επιστήμη. Εις αυτήν την επίγνωσιν εδράζεται και η γνωσιολογική αντίληψη τού Πλάτωνος, η οποία ευρίσκεται στον αντίποδα τών γνωσιολογικών αντιλήψεων τών δυτικών, είτε αυτές αφορούν τον αγγλικόν εμπειρισμόν, είτε την γερμανικήν νοησιαρχίαν. Αυτή η γνωσιολογική αντίληψις διαπερνά ως ερυθρόν νήμα την αυτοσυνειδησία τού Έλληνος έκτοτε μέχρι σήμερον. Όταν διακηρύσσει ο Μενέλαος Λουντέμης, ως σύγχρονος λογοτέχνης "Δεν είναι η γνώση το φως, αλλά το φως η γνώση", αυτή ακριβώς η αυτοσυνειδησία καταγράφεται. Μπορεί αυτός να υπήρξε στρατευμένος αριστερός. Όμως στα κεντρικά ζητήματα, τουτέστιν στα ζητήματα πνευματικής αυτογνωσίας, η μαρξιστική θεωρία έμεινε στα αζήτητα, διότι το ευλογημένο αίμα δεν είναι δυνατόν να γίνει αλαλούμ νερό.
Συμφώνως προς τον Πλάτωνα η γνώσις επιφυλάσσεται δια τούς εναρέτους. Μέσω αυτής τής οπτικής η γνώσις δεν είναι ουδέτερη έναντι τών αξιών. Τουναντίον η "αληθής γνώσις" διέπεται από τις αξίες. Άρα δεν υφίσταται "αντικειμενική γνώσις", δεδομένου ότι η συνειδησιακή της συνιστώσα είναι καθοριστική. Εξ αυτού προκύπτει συμπερασματικώς, ότι δεν υφίσταται και αντικειμενική πραγματικότης, πέραν τής υποκειμενικής συνειδήσεως. Τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα τεκμηριώνουν όμως ακριβώς την οπτική τού Πλάτωνος. Με το πείραμα τής λεγομένης "διπλής οπής" (ή "σχισμής") ανετράπη πειραματικώς πλήρως κατά την δεκαετία τού 1920 η μέχρι τότε ισχύουσα αντίληψη περί αντικειμενικής πραγματικότητος, όσο αφορά τον μικρόκοσμο. Στην θεμελιώδη ανατροπή αυτής τής αντιλήψεως είχε προβεί ήδη δυο δεκαετίες πιο πριν ο μεγάλος φυσικός επιστήμων Max Plank με την διακήρυξή του, ότι αυτό που θεωρούμε ύλη, στην ουσία δεν υπάρχει και ότι είμαστε υποχρεωμένοι να θεωρήσουμε, ότι πίσω αυτήν ευρίσκεται κάποιος υπερνούς, ο οποίος  την προάγει. Με αυτήν την δήλωση έπιανε θριαμβευτικά η μεταφυσική την επιστήμη από το χέρι σε μια πορεία κοινής αναζητήσεως για να δοθούν απαντήσεις στην μεγάλη πρόκληση κατανοήσεως τού πραγματικού. Στην συνέχεια ο Werner Heisenberg με την ανακάλυψη τής Αρχής τής Απροσδιοριστίας ανέτρεψε την αντίληψη τής μονοσήμαντης και συγκεκριμένης δομής τής ύλης. Ένθερμος μελετητής τών πλατωνικών έργων επέμεινε ότι ο Πλάτων είχε δίκιο στις διαπιστώσεις του, εξαίροντας τον ρόλο που υπέχει στην συγκρότηση τής ύλης η κατά Πλάτωνα συμμετρία. Αλλά και δεύτερος μεγάλος ερευνητής τών δεδομένων τού μικροκόσμου, ο Erwin Schrödiger μελέτησε σε βάθος την κλασσική Ελληνική φιλοσοφία. Γόνος ελληνιστών φιλολόγων συνέγραψε και βιβλίο γι αυτήν. Η κυματική συνάρτησις σχετικά με την υφή των βασικών υποατομικών "σωματιδίων", την οποία αυτός διατύπωσε, καθιέρωσε την διάγνωση, ότι αυτά υπέχουν στατιστικού χαρακτήρος, χωρίς να είναι η παρουσία τους μονοσήμαντα καθορισμένη. Η πιθανότητα (probability) ως στοιχείο τής παρουσίας τους εκφράζει για μεταγενέστερους ερευνητές την δυνατότητα (potentiality) να εκφαίνεται η ύλη με συγκεκριμένο τρόπο ως αποτέλεσμα τής συνειδήσεως τού υποκειμένου. Η ύλη δηλαδή συνιστά ένα υπαρκτικό προθάλαμο, τον οποίον μορφοποιεί συγκεκριμένα η συνείδηση. Αυτή η διαδικασία συνιστά - ως είναι επόμενο - καθοριστικό παράγοντα και στην διαμόρφωση τής ύλης, η οποία συνιστά τούς ζωντανούς οργανισμούς. Για το θέμα τής συγκροτήσεως τών ζωντανών οργανισμών έγραψε ο Schrödiger μια μελέτη. Ο James D. Watson, ο οποίος ανακάλυψε τον διπλό έλικα τού DNS μαζί με τον Francis Crick αναφέρει στο ομώνυμο βιβλίο του, ότι έναυσμα για την έρευνά τους στάθηκε η μελέτη τού Schrödiger.
Σε αντιδιαστολή με την πλατωνική γνωσιολογική θεώρηση η αντίληψη τής μονοσημάντως καθορισμένης αντικειμενικής πραγματικότητος επιχείρησε αρχικώς να τεκμηριώσει  στην δυτική σκέψη ο αγγλικός εμπειρισμός. (Την πρώτη σημαντική αμφισβήτηση τών πυθαγορείων - πλατωνικών θεωρήσεων επιχείρησε ο Αριστοτέλης. Το έργο του "Μετά τα Φυσικά" αποτελεί μια κατά μέτωπον επιχείρηση ανατροπής τών πυθαγόρειων - πλατωνικών θέσεων, επικεντρώνοντας τήν κρητική του στο ζήτημα τής φύσεως τών αριθμών. Δεν εντάσσεται όμως στην προκειμένη προβληματική μια διεξοδικότερη αναφορά προς ώρας). Συμφώνως προς την εμπειρική σχολή πηγή τής γνώσεως αποτελεί η εργαστηριακή καταπόνησις τού δοκιμίου. Η μαθηματική επεξεργασία των αντιστοίχων μετρήσεων είναι αυτή, η οποία μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό τών νόμων, οι οποίοι διέπουν τα φαινόμενα. Τις αντιλήψεις τών άγγλων εμπειριστών επιχείρησε να ανατρέψει ο γερμανός φιλόσοφος Gottfried von Leibnitz, ισχυριζόμενος ότι ο άνθρωπος διαθέτει νοητικές ικανότητες, ώστε να δύναται να φθάσει στην κατανόηση τής φύσεως τών πραγμάτων με αφηρημένο τρόπο αποκλειστικά μέσω νοητικών πορισμάτων. Την αντίθεση εμπειρισμού και λογικοκρατίας επιχείρησε να γεφυρώσει ο Immanuel Kant, συνδυάζοντας τις δυο αυτές θεωρήσεις σε ένα κοινό σύστημα. Αφετηρία όλων αυτών τών σχολών σκέψης αποτελεί η αρχή, ότι η πραγματικότητα είναι αυστηρώς με αντικειμενικό τρόπο δεδομένη, χωρίς να υπεισέρχεται στην διαμόρφωσή της η υποκειμενική συνείδησις. Ως εκ τούτου ζητούμενον τής ανθρωπίνου παρεμβάσεως δεν είναι η διαμόρφωσις τής πραγματικότητος, αλλά ο χειρισμός της προς επιθυμητές κατευθύνσεις.

Η αντίληψις περί μη αυστηρώς καθορισμένης αντικειμενικής πραγματικότητος προϋπάρχει χρονικώς στην Ελληνική Σκέψη τών σχολών τού Πυθαγόρα και τού Πλάτωνος. Η ριζοσπαστική ρήσις τού Ηρακλείτου "Ταυτόν το είναι και το μη είναι" υποδηλώνει το διφορούμενον ή και πολυφορούμενον τής πραγματικότητος. Η προτροπή τού ιδίου να αποτολμούμε την πραγμάτωση τού ανέλπιστου προσβλέπει στην ίδια δυνατότητα. Μέσα από το πρίσμα τής κβαντομηχανικής αποκτά μια χειροπιαστή διάσταση η έννοια τού θαύματος. Μια σειρά ανακαλύψεις από τον περασμένο αιώνα μέχρι σήμερα ανέτρεψαν αρκετά από αυτά, τα οποία θεωρούσαμε ως αντικειμενικά δεδομένα. Η ανακάλυψη τού φαινομένου Einstein - Podolsky - Rosen, η λεγομένη κβαντική παρεμβολή, ήλθε να ανατρέψει σε ένα βασικό τομέα τις σχέσεις αιτίας και αιτιατού, όπως αυτές πιστεύαμε ότι ισχύουν. Συμφώνως προς αυτό το φαινόμενο, όταν υποστούν κάποια μεταβολή μερικές υποατομικές οντότητες, αυτή μεταδίδεται ακαριαία - σε μηδενικό χρόνο - σε άλλες οντότητες, οι οποίες σχετίζονται μαζί τους. Εάν, για παράδειγμα, χωρίσουμε μια ποσότητα φωτονίων ή ηλεκτρονίων μέσω ενός πρίσματος σε δυο δέσμες και απομακρύνουμε την μια δέσμη από την άλλη σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων, όταν πολώσουμε την μια δέσμη εξ αυτών μέσω ενός πολωτού, πολώνεται ακαριαίως και άλλη. Επί τού προκειμένου λαμβάνει χώρα η μετάδοσις μιας μεταβολής πέρα τών ορίων τής ταχύτητος τού φωτός.
Η διαπίστωσις τών νεοπλατωνικών πατέρων τής εκκλησίας "Όπου βούλεται Κύριος καταργείται πάσα φύσεως τάξις" μοιάζει να ενεργείται μέσων συγκεκριμένων νομοτελειών, οι οποίες σχετίζονται με την δράσιν τής συνειδήσεως.

Ο Πλάτων στον Θεαίτητο καλεί τούς θιασώτες τής αληθούς επιστήμης να αναλογισθούν πόσα ήδη περιστερών υπάρχουν και να οικοδομήσουν ένα περιστεραιώνα. Η περιστερά βεβαίως αποτελεί σύμβολον αγνότητος. ("Εσταί αγνοί ως οι περιστεραί και πονηροί ως οι όφεις", είναι το παράγγελμα τού Ευαγγελίου). Σαφώς η βάσις τής αρετής σχετίζεται με την αγνότητα των προθέσεων. Η δρομολόγησις όμως τού συμβόλου τής περιστεράς τού Πλάτωνος δεν μπορεί παρά να αποβλέπει πιο μακρυά. Τα ήδη περιστερών είναι τρία: Οι άγριες, οι ήμερες, καθώς και οι ταχυδρομικές περιστερές. Τι είναι αυτό όμως, που οδηγεί μια ταχυδρομική περιστερά στην οποία έχει στερεωθεί ένα μήνυμα να βρίσκει ακριβώς την διεύθυνση τού παραλήπτου;
Το θέμα αυτό συνέχεται με την θεωρία τών πεδίων πληροφορίας, την οποίαν έχει αναπτύξει ο ερευνητής - βιολόγος Rupert Sheldrake. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι αυτή η θεωρία αναπτύχθηκε από ένα βιολόγο, διότι η ύπαρξις τών πεδίων πληροφορίας συνδέεται με την δυνατότητα των ζώων και ιδιαιτέρως τών πτηνών να επικοινωνούν με αυτά.
Η αντίληψις, ότι η ουσία τών όντων αποτελείται από ύλη και ενέργεια δεν είναι ολοκληρωμένη. Υπάρχει ένας τρίτος παράγων, ο οποίος είναι καθοριστικός και αυτός συνίσταται στην πληροφορία. Αυτή έχει αποδειχθεί, ότι έχει αυτοτελή οντότητα πέρα από τα συγκεκριμένα όντα, άρα υφίσταται σε συγκεκριμένους αυτοτελείς χώρους, οι οποίοι είναι τα πεδία της. Οι επιστημονικές αποδείξεις περί αυτού είναι ποικίλες. Λόγω χώρου θα αναφερθώ σε μια πολύ βασική, την οποία τονίζει ο Rupert Sheldrake. Αυτή αναφέρεται στην σύνθεση τής ινσουλίνης. Όταν η ινσουλίνη κατασκευάσθηκε συνθετικά πριν μερικές δεκαετίες, η χημική αντίδραση χρειαζόταν περίπου εικοσιπέντε λεπτά για να ολοκληρωθεί. Με την επανάληψη τής διαδικασίας αυτής η αντίδραση αυτή χρειαζόταν όλο και λιγότερο χρόνο, ως οι ουσίες να μάθαιναν συν τω χρόνω. Ήτο εμφανές, ότι η αντίστοιχη πληροφορία είχε κάπου αποθηκευθεί και επανάληψη τού φαινομένου επισυσσώρευε στην έντασή της. Ένα άλλο βασικό πείραμα είναι αυτό που ονομάζεται πείραμα τών 101 πιθήκων. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να ανατρέξει σχετικά στο διαδίκτυο, διότι αυτό το πείραμα είναι ενδιαμέσως αρκετά γνωστό.
Τα περιστέρια είναι κατά κανόνα μονογαμικά. Όταν συζήσουν ένα διάστημα με κάποιο ταίρι, μετά το επιζητούν. Το ταίρι τών ταχυδρομικών περιστεριών βρίσκεται στον παραλήπτη τού μηνύματος. Η επικοινωνία τών ταχυδρομικών περιστεριών με τα πεδία πληροφορίας τα οδηγεί εκεί. Είναι εμφανής η στόχευση τού Πλάτωνος να μάς βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη τών πεδίων πληροφορίας και να εξοικειωθούμε με αυτά, ώστε αφ' ενός να μπορέσουμε να αντλήσουμε από αυτά γνώση, αφ' ετέρου να παρέμβουμε στην συγκρότησή τους, όταν μάς προτείνει να ασχοληθούμε με τα ταχυδρομικά περιστέρια.

Κατά την δεκαετία τού 40 ο John Shannon ανέπτυξε κατ' εντολήν τής General Electric στις ΗΠΑ την ψηφιακή τεχνολογία. Στόχος τού εγχειρήματος ήταν η καλύτερη λειτουργεία τών συσκευών επικοινωνίας. Όπως αποδείχθηκε, η ψηφιακή μετάδοσις ενός σήματος γινόταν χωρίς πολλά παράσιτα. Αυτό καταδεικνύει ότι η πληροφορία έχει ψηφιακή υφή. Αυτό βεβαίως δεν ισχύει μόνον για την πληροφορία, αλλά για τα πάντα. Δεν είναι τής στιγμής όμως να αναλυθεί και να τεκμηριωθεί αυτό. Η βάση του αφορά την κβαντομηχανική, χωρίς να σημαίνει ότι πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα πολύπλοκο.
Κατά συνέπεια η επικοινωνία και η παρέμβαση στα πεδία πληροφορίας γίνεται με ψηφιακό τρόπο. Γι αυτόν τον λόγο ισχυρίσθηκα προηγουμένως, ότι η προσευχή είναι αρίθμησις. Και γι αυτόν τον λόγο τα ιερά μαθηματικά συνιστούν εξαιρετικόν στοιχείον ιερότητος. Αυτά όμως δεν μπορούν να λειτουργούν σε ουδέτερη βάση, διότι η ενεργοποιός τους βάσις είναι η αρετή. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο η αληθής γνώσις διέπεται από μια ασφαλιστική προστασία, την οποία δεν μπορούν να παραβιάσουν οι φαύλοι, όσα εργαστήρια ερευνών κι αν κατέχουν.

Είναι λογικόν να αναρωτηθεί κάποιος, ποια η σχέσις όσων προηγούνται με την γεωπολιτική;
Δυστυχώς, δεν είναι δυνατον, εάν δεν προσπαθήσουμε να μπούμε λίγο πιο βαθιά, ούτε αυγά να τηγανίσουμε σε μακροεπίπεδο.
Τα όσα συνέβησαν με την παρέμβαση τής Ρωσίας στην Συρία ανατρέπουν πλήρως τα μέχρι σήμερα γεωπολιτικά δεδομένα. ΠΡΑΓΜΑΤΙ Η ΟΨΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΡΔΗΝ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
Αυτά όμως δεν είναι δυνατόν να ερμεινευθούν, ούτε με την τυπική λογική, ούτε με τα παραμύθια τής χαλιμάς. Το γιλεκάκι ξηλώθηκε και μπάζει κάργα.
Η αναφανδόν υπεροπλία και η αναμφισβήτητη στρατηγική υπεροχή τών Ρώσων δεν είναι δυνατόν να ερμηνευθούν με την δυτική γνωσιολογία. Αυτά αποτελούν μια λαμπρή τεκμηρίωση τής Πλατωνικής Γνωσιολογίας.

Ο Φριδερίκος Έγκελς, στο έργο του "Ο Ρόλος τής Βίας στην Ιστορία" είχε ισχυρισθεί ως βασική θέση αυτού τού πονήματος, ότι η πολεμική ισχύς μιάς μεγάλης δυνάμεως εξαρτάται αποκλειστικώς από τον οικονομικό της δυναμισμό. Στις πλείστες τών περιπτώσεων αυτή η ανάλυσις ισχύει, δεδομένου ότι η θεωρητική διεισδυτικότητα τού Έγκελς είναι βαρβάτη και αυτός είχε επωμιστεί κυρίως τον ρόλο τής ανάλυσης τών κοινωνικών και πολιτικών δεδομένων, ενώ ο Μαρξ είχε επικεντρώσει την έρευνά του περισσότερο στην φιλοσοφία και την οικονομία.
Πώς είναι όμως δυνατόν μια χώρα, η οποία διαθέτει μόνον το ένα δέκατο τών οικονομικών πόρων, σε σύγκριση με αυτούς που διαθέτουν οι ΗΠΑ στούς πολεμικούς εξοπλισμούς να είναι εις θέσιν να διαθέτει μια υπεροπλία κλάσεις ανώτερη από αυτήν όλων των δυτικών χωρών στο σύνολό τους; Τι λείπει τελικά από τούς Ατλαντιστάς, το οποίον διαθέτουν οι Ρώσοι; Τα χρήματα, οι επιστήμονες, η τεχνολογική πείρα, οι υποδομές στην έρευνα, ή το λουρί τής μάνας;

Οι προϊδεασμένοι επισκέπτες ίσως παρατήρησαν ήδη, ότι στο παρελθόν έχω κάνει αναφορές και στις ιστορικές ζυμώσεις μέσα στην Ρωσία (φθάνοντας μέχρι την εποχή τού Αντρόπωφ) και σε κάποια βασικά δεδομένα τής κβαντομηχανικής γενικώς και σε κάποιους Ρώσους μαθηματικούς, αλλά και στην ρωσική υπεροπλία με αφορμή το φιάσκο τού Ντόναλντ Κουκ στην Μαυρη Θάλασσα. Αυτές όμως οι αναφορές έγιναν μεμονωμένα, χωρίς να συντίθενται συνολικώς σε κάποιο λειτουργικό σύνολο. Ο ισχυρισμός όμως, ότι την τρύπα στο γιλεκάκι την έβλεπα εδώ και καιρό, νομίζω ότι δεν είναι αυθαίρετος. Καθώς και το συμπέρασμα, ότι το γιλέκο θα καταντήσει στο τέλος ένα κουβάρι μαλί, που θα σκουπίζουν με αυτό τούς κάδους ανακύκλωσης, αντί να στριμώξουν εκεί μέσα την ανθρωπότητα, μάλλον αρχίζει να διαφαίνεται.
  

συνεχίζεται... 


 

16 Νοεμβρίου, 2015

ΠΕΡΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - ΕΚΤΟΝ ΜΕΡΟΣ - ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΑΠΟΤΙΝΑΞΗ ΕΚΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟ ΣΠΕΙΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ;



1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Γι' αυτούς, οι οποίοι παρακολουθούν με κάποια συνέχεια όσα παρατίθενται εδώ, θα μπορούσε να έχει καταστεί φανερόν, ότι έχω τοποθετηθεί κατά καιρούς - με αποσπασματικό μεν τρόπο και συχνά ακροθιγώς και εμμέσως - σε όλο το φάσμα τών ζητημάτων, τα οποία απασχολούν το ανθρώπινο πεπρωμένο. Οπωσδήποτε απαιτείται συστηματοποίηση και ευκρινέστερη επεξεργασία στα πλαίσια μιάς συνολικής και δομημένης παρουσιάσεως τών μέχρι σήμερα προσεγγίσεων και εντοπισμών, ούτως ώστε να καταστεί σαφώς κατανοητή η περί αυτού θεωρία τού γράφοντος. Όμως, για όσους είναι εις θέσιν να περισυλλέξουν τίς επί μέρους ψηφίδες, συγκροτείται ήδη, τουλάχιστον ως βασικόν περίγραμμα, μια εικόνα, η οποία επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει το ανθρώπινο δράμα.
Μερικές φορές μού είπαν κάποιοι φίλοι και φίλες, ότι μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν όλες τις αναρτήσεις από την αρχή μέχρι το τέλος. Πράγματι, η φιλοπονία που επέδειξαν αυτοί απέναντι στα γραφόμενά μου, με θέτει προ τού καθήκοντος με την πρώτη ευκαιρία να προβώ σε αυτήν την συστηματική καταγραφή τών απόψεών μου. Με αυτήν την διαπίστωση, δεν ισχυρίζομαι, ότι οι απόψεις μου είναι σπουδαίες, ή ιδιαίτερα σημαντικές, ή μεγαλεπήβολες, ή ορθές, ή καταλυτικής αξίας για οτιδήποτε. Αυτό που αξιώ - κυρίως έναντι εμού τού ιδίου - είναι ότι αυτά που έχω μέχρι σήμερα καταθέσει εδώ, διέπονται από αρχή, μέση και τέλος. Συγκροτούν τουτέστιν μια νοητική σειρά, η οποία εδράζεται εκεί που οφείλει να εδράζεται πάσα συνεπής έναντι τού εαυτού της γενικής υφής θεωρία: Ήτοι επί τής οντολογίας. Η οντολογία συνιστά την βάση τής φιλοσοφίας και δεν είναι δυνατόν να νοείται αναλυτικόν όργανον μην εδραζόμενον επ' αυτής. Διαφορετικές θεωρήσεις, ως αυτές που ισχυρίζονται, ότι μια γενικής υφής θεωρίας, δύναται να εδράζεται επί τής ανθρωπολογίας, έχουν εσφαλμένη αφετηρία. Η ανθρωπολογία έπεται τής οντολογίας, η οποία περιλαμβάνει το σύνολον τών εκφάνσεων.
Η εκ τών επί μέρους αναφορών δυναμένη να συναχθεί γενικής υφής θεωρία μου απολήγει επίσης εκεί που αυτή οφείλει, δηλαδή στην εσχατολογία. Η οντολογία είναι μια υπερχρονική έννοια, αναφερόμενη κυρίως στις εν τέλει πρωταρχικές αιτιάσεις, ή αρχές, στο "πώς" και το "γιατί" των σύνολων εξελίξεων. Η εσχατολογία τουναντίον διέπεται από το στοιχείο τού χρόνου, διότι ο χρόνος συνιστά την βασικότερη παράμετρο τής εξελίξεως. Οι αρχές, τις οποίες αποκαλύπτει η οντολογία, εάν εφαρμοσθούν με συνέπεια στο χρονικό γίγνεσθαι, οφείλουν να οδηγούν στην εσχατολογική προοπτική. Το ανθρώπινο πεπρωμένο, ως η διαδικασία, η οποία τείνεται μεταξύ οντολογίας και εσχατολογίας, δύναται τοιουτοτρόπως να καταστεί ερμηνεύσιμο.
Εννοείται, ότι εφ' όσον επιτελεσθεί η αντίστοιχος επεξεργασία, έχει τελεσθεί και η ρωγμή στο Μάτριξ, ως παρ' εμού αυτή εξηγγέλθει εις το παρελθόν.
Αναμφιβόλως υφίστανται ακόμη κάποιες πολύ σημαντικές ψηφίδες τού γρίφου, οι οποίες δεν έχουν τύχει μνείας εδώ (πάντοτε κατά την γνώμην τού γράφοντος). Και θα ήτο φρόνιμη μια αναφορά σε αυτές πριν επιχειρηθεί η όποια συστηματική σύνοψις. Ακροθιγώς αναφέρω ότι μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται η περί "Μνημοσύνης" διδασκαλία τού Πλάτωνος, ως αυτή αναλύεται εις τον Διάλογον "Θεαίτητος",  το πετρέλαιον "goo", ως υλικός φορεύς δαιμονισμού, συνδεόμενο και με τον "Ομφαλόν", το έργον τού Πλουτάρχου "Λυκούργος", εις το οποίον εκτίθεται το πολίτευμα τής Σπάρτης, ως το εμφανέστερο καθεστώς κρόνειας λατρείας, η ουσία τών αεροψεκασμών σε συνδυασμό με τον περί "μετανθρώπου" προγραμματισμό τών εξουσιαστών, κάποια βασικότατα ζητήματα θεωρητικής φυσικής και κβαντομηχανικής, την μαθηματική υπόσταση τής εννοίας τής πληροφορίας κ.ά. Ώς έχω ισχυρισθεί, δεν είναι δυνατόν ένα όργανο να καταστεί λειτουργικό, εφ' όσον αυτό δεν ενσωματώνει τίς διαγνώσεις τών συγχρόνων προς αυτό επιστημών με δημιουργικό τρόπο.
Αναλυτικά όργανα τού παρελθόντος, τα οποία εφήρμοσαν με συνέπεια μια δομημένη λειτουργικότητα, απέβησαν αποδοτικά, έστω και εάν εφορμούντο από τελείως λανθασμένη αφετηρία, ως ο Μαρξισμός. Αυτή η θεωρία, η οποία ενδιαμέσως παλινωδεί σε κατάσταση βαμπιρισμού, δεν θα καταστεί δυνατόν να ενταφιασθεί, εάν δεν εμφανισθούν σύγχρονα ενδελεχή αναλυτικά όργανα, προσβλέποντα στον αγώνα τής ανθρωπότητος για χειραφέτηση και απελευθέρωση.

Ας μού επιτραπεί στην συνέχεια, πριν προβώ σε αποτίμηση τών τρεχουσών γεωπολιτικών εξελίξεων, οι οποίες παρουσιάζουν πρωτόγνωρο ενδιαφέρον, να συνοψίσω ακροθιγώς τα κυριότερα σημεία τού αναλυτικού οργάνου που προτείνω. Ούτως ώστε οι αποτιμήσεις, οι οποίες θα επιχειρηθούν, να μην έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα, αιωρούμενες αυτονόμως εντός τών πλαισίων μιάς άνευ νοήματος τυχαιότητος, αλλά να προσβλέπουν προς τις γενικότερες αλληλουχίες, εντασσόμενες στο άνωθεν δομημένο πεπρωμένο τής ανθρωπότητος μέσω τού Θείου Σχεδίου.


ΠΡΩΤΗ ΔΟΜΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ (ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ): Η ΤΡΙΑΔΙΚΟΤΗΣ ΩΣ ΒΑΣΙΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ. Η ΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΕΩΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΗΣ ΔΥΑΡΧΙΑΣ

- Η βασική οντολογική αρχή, την οποίαν έχω αναπτύξει, αφορά την Τριαδικότητα, κατά αντιδιαστολή έναντι τής δυαρχίας, την οποίαν προπαγανδίζουν οι αποκρυφιστές ως παραφυάδες τής κρόνειας λατρείας. Η Τριαδικότης, υπερβαίνουσα τήν αντινομίαν τής κατά τα φαινόμενα υλικής υποστάσεως, προσβλέπει, ως ο όρος υποδειλώνει, προς την Υπέρβασιν. Η υπέρβασις δεν περιορίζεται όμως στα φυσικά δεδομένα, ως η θεωρία περί "υπερχώρου" τού Burkhard Heim - ορθώς κατά την άποψιν τού γράφοντος - επιστημονικώς αναλύει. Δεν πρόκειται περί υπερβάσεως, αλλά περί Υπερβάσεως, δεδομένου ότι αυτή συνιστά αξία υψηλού ήθους. Ο υπερβαίνων χώρος αυτόν τών φαινομενικών διαστάσεων, δεν εκτείνεται απλώς εις διαστάσεις πέραν τών από εμάς αμέσως αντιληπτών. Αυτές τις διαστάσεις απαριθμεί ως άνω ερευνητής σε επί πλέον επτά αυτών τού λεγόμενου "χωροχρόνου". Η εν τέλει όμως υπόστασις τού "υπερχώρου" δεν αφορά μόνον - ή κυρίως - φυσικά μεγέθη ως Πλάτων στο έργο του "Τίμαιος" εξηγεί. Το απάυγασμα τού υπερχώρου είναι ο χώρος τών Ιδεών. Εκεί όπου δομείται η κυριαρχία τών Αρχών και τών Αξιών εις άπαντα τα μεθεπόμενα τών υπερκείμενων τής ακολούθου Δημιουργίας.
Ο εγκλωβισμός εις την αντινομία τών φαινομενικών ιδιοτήτων τού υλικού κόσμου επενεργεί στο πράττον υποκείμενο διλήμματα. Δια να μην συμβεί το ένα καλούμεθα να πράξουμε το άλλον. Ή, δια να επιτύχουμε το προσδοκόμενο, είμεθα υποχρεωμένοι να πράξουμε αυτό ή εκείνο. Η ανθρώπινη προαίρεσις συνεπώς, συμφώνως προς την οντολογική αρχή τής δυαρχίας, διέπεται - άνευ δυνατοτήτων εκφυγής - από την πίεση τών συνθηκών. Η Υπέρβασις όμως προτάσσει έναντι τής πιέσεως, που μπορεί να εξασκούν οι συνθήκες, το πρόταγμα τών Αρχών. Άσχετως προς το ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες των επιλογών τού πρόττοντος, ευχάριστες ή δυσάρεστες, επιθυμητές ή μή, το ενεργόν υποκείμενο που διέπεται και αφορμόζει αρχές, προσανατολίζει τίς επιλογές του σε αυτά που αυτές επιτάσσουν, ασχέτως συνεπειών. Η αντίστροφος συμπεριφορά έχει χαρακτηρισθεί ειδικά από την πολιτική θεωρία ως "οππορτουνισμός".
Το Ελληνικόν Πνεύμα, προσανατολιζόμενο ανέκαθεν προς την αρχήν τής Τριαδικότητος, προσβλέπει προς την Υπέρβαση, αντιδιαστέλλοντας ευθύς εξαρχής στο επιθυμητόν, το θεμιτόν. Η θεσπισθείσα αλληλουχία Θέμιδος, Θέτιδος, και Νεμέσεως υποδηλώνει τήν άνωθεν εποπτεύουσα διαδικασία. Ο κατ' εξοχήν Ήρως Ηρακλής εξοντώνει μέσα από την κούνια τα δυο φίδια τής δυαρχίας. Ο Όφις δεν συνιστά αφ' εαυτού σύμβολον κακίας. Αυτός συμβολίζει τήν ευφυία. Η οποία όμως διαστρεφομένη συνιστά πονηρία, η οποία χειρίζεται την υπουλία.
Πριν ο Ηρακλής αναπτύξει την ώριμο δράση του, θα βρεθεί προ τής επιλογής των οδών τής αρετής και τής κακίας. Η πρώτη είναι η οδός τού θεμιτού. Δύσβατος αλλά οδηγεί στην δικαίωση. Η οδός τής κακίας είναι η οδός τού επιθυμητού. Εύκολος και ευχάριστος, αλλά οδηγεί στα αδιέξοδα τής φιλαυτίας, τής οκνηρίας, τής πλεονεξίας και τής λαμογιάς. Για αυτόν τον λόγο ποειδοποίησαν οι παλαοί, ότι η αμαρτία γεννάει θάνατο. Η αμαρτία κατά την Πλατωνική θεώρηση δεν έχει ηθικιστικό περιεχόμενο και συνιστά αποτυχία. Πρόκειται για την αποτυχία τού ανθρώπου να επιτελέσει τούς στόχους τής ενσαρκώσεώς του, οδηγούμενος σε αδιέξοδα, περιφερόμενος στα πλαίσια τής ανοησίας κατά την πορεία του στον υλικό κόσμο. Η αμαρτία σχετίζεται πολύ λιγότερο με αυτά που μπορεί να πράττουμε, αφορώντας κυρίως όσα επισταμένως αποφεύγουμε να επιτελέσουμε, φυγομαχώντας έναντι τών προκλήσεων, τις οποίες θέτει το πεπρωμένο ενώπιόν μας.


ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΔΟΜΗΣΕΩΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ (ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΗ): Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΤΡΙΞ. Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΡΩΓΜΗΣ

- Ο εκάστοτε ανθρώπινος πολιτισμός κατά διαστήματα περίπου 30.000 ετών ανακυκλώνεται. Όπως αποδεικνύουν τα παλαιοντολογικά ευρήματα αλλά και οι βασικοί μύθοι τών λαών, η ανθρωπότητα δημιούργησε κατά τούς εξελικτικούς κύκλους τού παρελθόντος περισσότερες φορές πολιτισμούς, οι οποίοι είχαν χαρακτηρισθεί συχνά από τεχνολογία υψηλότερη τής σημερινής. Αυτοί οι πολιτισμοί, ως οι μύθοι ισχυρίζονται, κατεστράφησαν από υποτιθέμενες κυρίως φυσικές καταστροφές (κατακλυσμούς κλπ.). Συμφώνως προς την άποψή μου, αυτές οι καταστροφές προήλθαν από ανθρώπινη δραστηριότητα πολέμων και διαδικασίες αμοιβαίας εξοντώσεως.
Τα κυριότερα πειστήρια σχετικά με την ανακύκλωση τού πολιτισμού μπορούν να αντλούνται από την ανακάλυψη τού "Αρχανθρώπου" από τον ανθρωπολόγο - ερευνητή Άρη Πουλιανό στο σπήλαιο τών Πετραλώνων Χαλκιδικής καθώς και τα μεγαλιθικά μνημεία. Τα δεύτερα σχετίζονται με μεθόδους αποθηκεύσεως και αξιοποιήσεως τής κοσμικής ενεργείας, οι οποίες εδράζονται σε τεχνολογία πλέον εξελιγμένη και προωθημένη από αυτήν που εφαρμόζεται στην σύγχρονο εποχή.
Το ερώτημα που τίθεται σχετικώς, δεν αφορά την ανακύκλωση τής ανθρωπότητος (η οποία για κάθε προσεκτικό παρατηρητή είναι δεδομένη) αλλά τον λόγο για τον οποίον ανακυκλώνεται ο πολιτισμός. Για ποιο λόγο φθάνουμε εκάστοτε μια σχετικά υψηλή πολιτισμική βαθμίδα και στην συνέχεια καταστρέφουμε τον πολιτισμό, επιστρέφοντας στα σπήλαια, ώστε να αγκομαχούμε εκ νέου να ανακαλύψουμε την φωτιά και τον τροχό;
Ο γράφων φρονεί σχετικώς, ότι κάποιες δυνάμεις ευρισκόμενες εβασικά εκτός ανθρωπότητος, οι οποίες διαθέτουν όμως υπηρέτες και αχθοφόρους εντός ανθρωπότητος, επιχειρούν με κάθε μέσον να ματαιώσουν την πολιτισμική εξέλιξη τού άνθρώπου πέραν ενός ορίου. Εάν συμβεί αυτό τότε αυτές καθίστανται αναγνωρίσιμες και ως αναφανδόν εχθρικές απέναντι στον άνθρωπο κινδυνεύουν να εξοντωθούν από την άμυνά του.
Υπάρχει μια σειρά δεδομένων, την οποία επισταμένως αποφεύγουμε να λάβουμε υπόψει μας και να χειρισθούμε. Τόσο η αισθητηριακή πρόσληψις, όσο και οι νοητικές λειτουργείες τίς οποίες επιτελεί ο άνθρωπος, στηρίζονται σε αυτοματισμούς, οι οποίοι διέπονται από την περί αυτονόητου αντίληψη, η οποία κυριαρχεί. Αυτή δεν ανταποκρίνεται εν τέλει στα πραγματικά δεδομένα και αποτελεί εμπόδιο στο να αναγνωρίσουμε, να επεξεργαστούμε νοητικώς και να χειρισθούμε πρακτικώς ουσιώδεις καταστάσεις.
Στο παρελθόν έχω προβεί σε συμπυκνωμένες αναφορές σχετικά με τον βασικό τρόπο λειτουργίας τής αισθητηριακής πρόσληψης, η οποία εέναι προσαρμοσμένη στις λειτουργικές ανάγκες τού ανθρώπου στα πλαίσια τής καθημερινότητος, χωρίς όμως να δύναται να καταγράψει τα πραγματικά δεδομένα πλήρως και με βάση την ουσιαστική τους υφή. Εν ολίγοις το βασικότερο αισθητήριο για την πρόσληψη τής πραγματικότητος είναι η όρασις. Η βιολογικώς διεπομένη όμως φυσιολογία τού ανθρώπου δεν διαθέτει την απαραίτητο ενέργεια, ώστε αυτός να ειναι εις θέσιν να προσλαμβάνει μια συνεχώς μεταβαλόμενη εικόνα υψηλής αναλύσεως και να την επεξεργάζεται αυτουσίως. Ο οφθαλμός καταγράφει αρχικώς μόνον τα περιγράμματα τών όντων που μάς περιβάλλουν. Αυτά διοχετεύονται μέσω τού οπτικού νεύρου σε μια περιοχή τού εγκεφάλου, όπου υπάρχει αποθηκευμένη μια βιβλιοθήκη προτύπων. Εκεί συγκρίνονται τα προσληφθέντα περιγράμματα με τα υπάρχοντα πρότυπα. Εφ' όσον συντελείται ταυτοποίησις τούοπτικού ερεθίσματος με ένα εξ αυτών προχωρεί η αισθητηριακή διαδικασία στην περεταίρω αναλυτική πρόσληψη περισσότερων σημείων τού συγκεκριμένου όντος. Εάν δεν επέλθει ταυτοποίησις, τότε το δεδομένο παρακάμπτεται. Σχετικά με την εν λόγω διαδικασία έχω προτείνει την ενασχόληση με το βίντεο που υπάρχει στο youtube  με τον τίτλο "Selektive Wahrnehmung", το οποίον δείχνει κάποια παιδιά να παίζουν μπάλα έμπροσθεν ενός ανελκυστήρος. Σημαντική είναι επίσης η ιστοριογραφική αναφορά, σχετικά με τον τρόπο που αντιμετώπισαν οι ιθαγενείς τής Νοτείου Αμερικής τα πλοία των ισπανών εποίκων, όταν αυτά αγκυροβόλησαν εκεί για πρώτη φορά, τα οποία για τούς πρώτους δεν έγιναν αντιληπτά, μέχρι να τα δει ο σαμάνος τής φυλής, ο οποίος ήτο εθισμένος να αντιλαμβάνεται το αλλόκοτο και το παράξενο, οπότε μεταβλήθηκε το συλλογικό ασυνείδητο. Σημαντικά βίντεο σχετικά με την λεγόμηνη "Πλάνη τών Αισθήσεων" έχουν καταθέσει στο διαδίκτυο και οι καθηγητές αστροφυσικής Μάνος Δανέζης και Στράτος Θεοδωσίου.

Μια επί πλέον αισθητηριακή πλάνη συνίσταται στην λεγόμενη "γραμμική παρεμβολή", η οποία μάς διέπει. Αυτή ανάγεται στην ιδιότητα τού εγκεφάλου να καταγράφει μια ροή, προσλαμβάνοντας μεμονωμένες φάσεις τής πραγματικότητος, οι οποίες υποδηλώνουν μια εξελικτική διαδικασία. Κλασσική εφαρμογή αυτής τής αυτομάτου παραγωγής μιας γραμμής, όταν η απόστασις μεταξύ τών προσλαμβανομένων σημείων είναι μικρή και αυτά εντάσσονται σε μια γραμμικής φύσεως διαδοχή, χωρίς όμως να υφίσταται συνέχεια μεταξύ των, είναι ο κινηματογράφος. Κατά την προβολή ταινιών συμβαίνει η γρήγορη εναλλαγή αποσπασματικών εικόνων μιας εξελικτικής διαδικασίας. Η αντίληψή μας όμως καταγράφοντας μεμονωμένες εικόνες, παράγει στην συνέχεια μια ροή τού γίγνεσθαι. Είναι προφανές, ότι για λόγους εξοικονομήσεως ενεργείας, αντιστοίχως προσλαμβάνουμε κάθε είδους κίνηση. Η πρόσληψη και σε αυτήν την περίπτωση είναι αποσπασματική. Η εντύπωση τής κίνησης παράγεται στον εγκέφαλο μέ την γραμμική παρεμβολή.
Μια τρίτη σημαντική πλάνη των αισθήσεων αφορά την αναλογική εντύπωση που αποκομίζουμε προσλαμβάνοντας μια ψηφιακού τύπου πραγματικότητα, όταν η ανάλυσή της, ο εριθμός δηλαδή των σημείων που συνιστούν αυτήν ως ψηφία - μεμονωμένα σημεία υπερβαίνει κάποια τάξη μεγέθους. Αυτό δεν λαμβάνει χώραν μόνον όταν βλέπουμε μια οθόνη τηλεοράσεως, υπολογιστού κλπ., αλλά και όταν καταγράφουμε οπτικώς εικόνες του πραγματικού κόσμου, ο οποίος αποτελείται από άτομα και "σωματίδια", τα οποία εκφεύγουν τής αντιληπτικής ικανότητος, καθόσον εμείς αποκτούμε την αντίληψη μιας μη υφισταμένη αναλογικού τύπου συνεχείας.
Το Μάτριξ όμως δεν ανάγεται εν τέλει στις αντιληπτικές ικανότητες τού ανθρώπου καθ' εαυτές, ως συχνά κάποιοι ερευνητές μη ερμηνεύοντες ορθώς τα δεδομένα, διατείνονται. Το Μάτριξ ανάγεται στην τάση που μάς διέπει, να περιοριζόμαστε από φόβο και συνήθεια στην λειτουργική μεν, αλλά μη πιστή απόδωση τής πραγματικότητος, που οι αυτοματιμοί μας είναι εθισμένοι να επεξεργάζονται. Αυτές οι φοβίες και εθισμοί μάς ωθούν να δομούμε μια στενή λογική, η οποία αρνείται να προσλάβει και να επεξεργαστεί ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΑΝΤΙΛΗΠΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, τα οποία προσκρούουν σε αυτά που η στενή λογική μας θεωρεί αυτονόητα.
Αυτήν την τάση εκμεταλλεύονται τεχνιέντως ως είναι φυσικόν, αυτοί που αποσκοπούν να παραμείνουν κεκρυμμένοι στο απυρόβλητο, σείροντες την ανθρωπότητα από την μύτη και εκμαυλίζοντες αυτήν για τούς σκοπούς των. Τεράστιοι μηχανισμοί προπαγάνδας επιχειρούν με σύστημα όσους επιχειρού να ερευνήσουν και να διανοηθούν λίγο βαθύτερα και σε πιό ευρύ ορίζοντα από τα όρια τής στενής "λογικής". Η φρασεολογία που χρησιμοποιείται σε αυτές τίς περιπτώσεις μπορεί να αναδύει κάποια ειρωνεία, κάνοντας αναφορές σε "φαντασιόπληκτους", "συνωμοσιολόγους", "σαλταρισμένα μυαλά" και τα τοιαύτα. Όμως πίσω από την διαδηλούμενη ειρωνεία κρύβεται ο τρόμος τού ξεσκεπάσματος. Διότι επί τού προκειμένου οι αναφορές δεν είναι θεωρητικής υφής. Εδώ πρόκειται για οξύ και απτό υπαρξιακό πρόβλημα τών σκιών. Διότι αυτές εάν δεν μπορέσουν να προμηθευθούν το απαραίτητο για την ύπαρξη τους ανθρώπινο αίμα, εκλίπουν. Οπότε απαλάσσεται από το μαρτύριο τού ορνιθοτροφείου η ανθρωπότης.
Όποτε οι θηρευτές τών ανθρώπων επιθυμούν και επιλέγουν αποκαλύπτονται εις τούς υπηρέτες και αχθοφόρους τους με τρόπο όμως πλήρως παραπλανητικόν εις τα λεγόμενα "μυστήρια". Κατά την διάρκεια αυτών, όντα τα οποία είναι εσχατολογικώς ξεγραμμένα και στην ουσία είναι ήδη νεκρά, υπόσχονται στούς υπηρέτες τους την πρόδοση αθανασίας, μετρέποντας αυτούς σε βρικόλακες.
Ένα δεδομένο, το οποίον αρνείται η στενή λογική μας να λάβει υπόψει της και να επεξεργαστεί είναι η κατά χιλιάδες εξαφάνιση παιδιών αιτησίως, τα οποία κατά κανόνα γίνονται θύματα τελετουργικών ανθρωποθυσιών, δεδομένου ότι ανέκαθεν ζούμε σε κοινωνίες, οι οποίες κατακλύζονται από τελετουργικά αίματος. Δεν είναι διόλου τυχαίο, ότι τα αντίστοιχα λατρευτικά κυκλώματα απεκάλεσαν τούς ανθρώπους "βρωτούς", τουτέστιν φαγώσιμους.
Κατά εκατοντάδες εμφανίζονται οι πληροφορίες στο διαδίκτυο, τις οποίες εμείς αρεσκόμεθα φιλαρέσκως να παρακάμπτουμε, ως αυτή τού συνδέσμου που ακολουθεί.

http://nonews-news.blogspot.de/2015/11/video.html#more

Αναφέρει σχετικώς η ανάρτησις, ότι
Σύμφωνα με τα στοιχεία της οργάνωσης «Missing Children Europe», περίπου 250.000 παιδιά κάθε χρόνο καταγράφονται ως αγνοούμενα κάθε χρόνο στην Ευρώπη.
Πρόκειται δηλαδή για ένα εκατομμύριο παιδιά, τα οποία στο διάστημα τεσσάρων ετών γίνονται θύματα ανθρωποθυσιών, για να επιβιώνουν με το ενέργεια που περικλείεται στο αίμα τους οι σκιές. Οι "άρχοντες" τών "γνωστικών", οι "μεγάλοι παλαιοί" τών αποκρυφιστών, χθόνιες "θεότητες" τών "μυστηρίων", τελετουργικά κυκλώματα τού "εφιάλτη" και τού "κρόνου", δεν μπορούν να υπάρξουν στην σκιώδη υπόσταση που έχουν περιέλθει, χωρίς την ενέργεια που περικλείει το ανθρώπινο αίμα.

Περί τών σκιών έχω καταθέσει ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ ερμηνεία στο παρελθόν, την οποίαν καταθέτω εκ νέου.
Η "Αποκάλυψις τού Ιωάννου" αναφέρεται σε μια σειρά δεδομένα, τα οποία έχουν κοινοποιηθεί πολύ πριν την επικράτηση τού χριστανισμού, αντιγράφοντας σχεδόν χωρίς παραλλαγή αρχαιότερα προφητικά κείμενα. Είναι προφανές, ότι κάποιοι φρόντισαν με αυτόν τον τρόπο να μεταδώσουν και με χριστιανικό μανδύα πληροφορίες σε όσους έπονται λίαν σημαντικές κατά την κρίσιν τους. Ως ο κάτωθι σύνδεσμος καταδεικνύει.

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/11/blog-post_625.htmlhttp://www.piraeusbankgroup.com/~/media/Com/Downloads/SE-EUROPE/2014/SEE-Biweekly-October-2014.pdf

Αναφέρει η "Αποκάλυψις" ότι στο παρελθόν "διεξήχθη πόλεμος εις τούς ουρανούς μεταξύ τού Μιχαήλ και τού εωσφόρου και τών αγγέλων αυτών. Κατά την σύγκρουση ηττήθη ο εωσφόρος. Όπως αναφέρει στην συνέχεια η "Αποκάλυψις" αυτός "εβλήθη εις την γήν, ότι ούκ έστιν τόπος εν τω ουρανώ πού στήναι".
Τι σημαίνει αυτό;
ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟΠΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟΝ ΠΟΥ ΝΑ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΟΙ ΗΤΤΗΘΕΝΤΕΣ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ.
Αυτό το ερμηνεύω ως εξής:
ΤΟΥΣ ΚΤΥΠΑΕΙ, ΤΟΥΣ ΚΑΙΕΙ Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

Γι' αυτόν τον λόγο αδυνατούν να προσλάβουν κλασσικού τύπου τροφή, διότι αυτή περιέχει κοσμικήν ακτινοβολίαν.
Τα μεν φυτά απορροφούν την ηλιακήν ενέργειαν, αποθηκεύοντας αυτήν δια τής φωτοστνθέσεως. Τα δε φυτοφάγα ζώα μέσω τής βρώσεως φυτών την διασπούν, αποθηκεύοντας αυτήν εντός των. Το αυτό λαμβάνει χώραν από τα σαρκοβόρα ζώα και τον άνθρωπον, οι οποίοι δι αυτής τής οδού προσλαμβάνουν ηλιακήν ενέργειαν θρέψεως.
Οι σκιές όμως αδυνατούν να την προσλάβουν υπό αυτήν την μορφήν. Καταναλώνουν ειδικού τύπου φωτόνια, τα οποία υπάρχουν στο ανθρώπινο αίμα.

Για να μπορέσουν να το πράξουν αυτό, είναι υποχρεωμένοι κατά την διαδικασία να προστατεύνται από την κοσμική ακτινοβολία. Γι αυτόν τον λόγο όπου τελούνται ανθρωποθυσίες υπάρχουν φίλτρα και κεραίες. Οι δεύτερες την συγκεντρώνουν, μειώνοντας σε περιεκτικότητα το περιβάλλον, ενώ τα φίλτρα την απορροφούν. Την λειτουργεία κεραιών διεξάγουν ξόανα, οβελίσκοι μενχίρ και τα τοιαύτα. Τον ρόλο τού φίλτρου διεξάγουν τα υπερκείμενα στρώματα τής γής εντός των τελετουργικών σπηλαίν και των λεγόμενων "καταβάσιων".

Η αυτή ενέργεια αίματος υποκλέπτεται και από τούς ναρκομανείς. Οι ναρκομανείς δεν πεθαίνουν από την ναρκωτικήν ουσίαν καθ' εαυτήν, αλλά από την υποκλεπτομένη ενέργεια τού αίματός των. Πριν κάνουν την ναρκωτικήν ουσίαν ένεσιν οι ναρκομανείς, βγάζουν από την φλέβα των λίγο αίμα εντος της σύριγγος. Την ενέργειαν αυτού τού αίματος υποκλέπτουν οι σκιές, προστατευόμενες από την κεραία τής βελόνας.

Όταν απεκάλυψε τα αίσχη των ανθρωποθυσιών ο Σωκράτης, ο "θεός" και το αιμοποτικό κογκλάβιο θύμωσαν και επέβαλαν την θανάτωσή του. ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΙ ΟΤΙ ΤΕΛΙΚΩΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.


ΤΡΙΤΗ ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΔΟΜΗΣΕΩΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ (ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ). ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΝ ΒΑΣΙΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ.

Ανέκαθεν διαρρυγνύουν τα ιμάτια τους οι εκπρόσωποι τών αιμοποτών, δημιουργώντας "επαναστατικές" και "ανατρεπτικές" θεωρίες πάσης αποχρώσεως, στην προσπάθειά τους να πείσουν, ότι η κακοδαιμονία που ταλανίζει την ανθρωπότητα προέρχεται από την τάση προσπορισμού αθέμιτου υλικού οφέλους και την λεγομένη "εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο". Κατ' ουσίαν η παραγωγικότης τής εργασίας έχει φθάσει σήμερα σε υπέρμετρο βαθμό, ώστε βάσει αυτής θα μπορούσε ο κάθε υλιστής και ο κάθε ηδονιστής να ικανοποιήσει ανέτως με τα προϊόντα τής εργσίας και τούς πλέον προωθημένους και ξιπασμένους πόθους του. Αντ' αυτού όμωε βλέπουμε την ανθρωπότητα, παραδομένη σε μια κούρσα συγκρούσεων αυτοκαταστροφής, να μην οδεύει προς μια όλο και εντονότερη απόλαυση υλικών αγαθών, αλλά προς βαδίζει ταχέως προς ολέθριες καταστάσεις διευρυμένης καταστροφής. Κατά συνέπεια ο στόχος αυτών που απερηγάζονται τον κεντρικό σχεδιασμό τού παγκοσμίου γίγνεσθαι, δεν είναι δυνατόν να είναι υλικώς προσανατολισμένος. Η ερμηνεία που δίνουν στην όλη φαινομενικά ανορθολογική πορεία τής ανθρωπότητος κάποιοι ερευνητές, εκκινώντας ακριβώς από την διαπίστωση, ότι με τις επιλογές που κλιμακώνονται κάθε άλλο παρά η υλική επισυσσώρευση αξιών επιτυγχάνεται, έχει ψυχολογικό χαρακτήρα. Καταλήγουν, ότι η ακόρεστος υλική αδυφαγία τών εξουσιαζόντων, τούς οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένη ψυχολογική πορωση, η οποία διέπεται από μια ανεξέλγκτο και καταστροφική τάση για επισυσσώρευση δυνάμεως με στοχο την ανεξέλεγκτο επιβολή τους επί τών κοινωνιών. Και αυτή η ερμηνεία δεν είναι όμως διόλου ορθή, εάν λάβουμε με συστηματικό τρόπο την επιρροήν, την οποίαν εξασκούν επί των εξουσιαστικών κυκλωμάτων οι μυστικές εταιρείες και τα μυητικά τάγματα, ως μαζικοί φορείς τών κρονείων ιερατείων.
Σωρεία εκδόσεων, δημοσιευμάτων αλλά και το διαδίκτυο βρίθει από πληροφορίες, ότι τα πολιτικά "πρόσωπα" ανήκουν σε μυητικές λέσχες, αδερφάτα, ότι είναι μασοναριά. Εκεί όμως τελειώνει και κριτική τής πληθώρας των τζάμπα συνομωσιολόγων. Βαυκαλιζόμενοι ότι προβαίνουν σε αποκαλύψεις αναφερόμενοι στην τεκτονική ιδιότητα τού ενός και τού άλλου, αδυνατούν να αποτολμήσουν την όποια ερμηνεία τού φαινομένου, περιοριζόμενοι σε παιδαριώδεις αφορισμούς περί "εβραίων", "εβραιομασωνίας" και τα τοιαύτα. Αυτό που επιχειρούν οι περισσότεροι εξ αυτών είναι ταμπουρωμένοι πίσω από ένα προπέτασμα εναντίωσης στην "νέα τάξη" να αναπαράγουν τον δεξιό και ακροδεξιό τους κομματοσκυλισμό. Έτσι έχουμε περιέλθει στο χάλι, ακόμη και ο Μιχαλολιάκος, που έχει συγγράψει ποιήματα υπέρ τού εωσφόρου και τής αιμοποσίας, να πλασσάρεται ως "αντινεοταξίτης".
Φιλάρεσκοι κοπιπαστάδες, οι οποίοι λινκάρουν αμοιβαίως ο ένας τον άλλον, έχουν δημιουργήσει ένα διαδικτυακό πλέγμα για την περιήγηση τού κάθε αρτηριοσκληρωτικού αργόσχολου, όπου πλασσάρεται η παρρωχημένη φασιστική προπαγάνδα ως "διαφώτηση ενάντια στην νέα τάξη". Αυτή η πρακτική συνεπικουρείται από το σύστημα, το οποίον έχει δομήσει μια φασιστοειδή, αντεθνική και ανέντιμη χαφιεδοαριστερά, η οποία πέραν τών λοιπών εξαμβλωματικών ιδιοτήτων τού παρελθόντος, έχει επωμισθεί προσφάτως και τον ρόλο τού αμέσου αχθοφόρου τού συστήματος. Το ελλαδική κοινωνία έχει μετατραπεί σε τραγέλαφο, όπου το "είσαι ότι δηλώσεις" αποκτά διαστάσεις τερατογενέσως. Χαρακτηριστικά κατά την υποτιθέμενη δίκη εναντίον τής οργανώσεως "17η Νοέμβρη" αποκαλύφθηκε μέλος της, ονόματι Ψαραδέλης, ο οποίος συμμετείχε σε ληστείες τραπεζών, ενώ σπούδαζε ταυτοχρόνως τα δύο παιδιά στην Ιταλία. Λήστευε δηλαδή με τρομοκρατική οργάνωση τράπεζες "για να βγάλει καλούς ανθρώπους στην κοινωνία".
Όλοι όσοι φορούν το προσωπείον του αντιπάλου τής "νέας τάξεως", χωρίς να επιχειρούν να αποκαλύψουν τα κρόνεια ιερατεία, τα τελετουργικά αίματος και την τελετουργική παιδεραστεία, τα οποία συνθέτουν τον πυρήνα τής εξουσίας, αναδεύουν αφρό τού συστήματος.

συνεχίζεται...

26 Οκτωβρίου, 2015

ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΧΟΥΜΕ ΕΥΣΗΜΑ ΣΕ ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΠΕΚΟΥΛΑ


Ενδιαμέσως έχω ετοιμάσει την ανάπτυξη τής επόμενης συνέχειας περί γεωπολιτικής. Όσα συνέβησαν προσφάτως είναι λίαν ενδιαφέροντα και εξόχως αποκαλυπτικά σε συνδυασμό με κάποιες σύντομης διάρκειας αναφορές εδώ κατά το παρελθόν. Σκέφθηκα λοιπόν να τελειώσω απόψε κάποια προσωπικά πάρεργα που με πιέζουν, ώστε να μπορέσω αύριο να ασχοληθώ με την σχετική ανάρτηση.
Όπως κάθε απόγευμα άνοιξα τον υπολογιστή, για να διαβάσω μερικά αγαπημένα μου μπλόγκια, ώστε να ενημερωθώ λίγο, πριν επιδοθώ στην ρουτίνα. Ένα από αυτά που παρακολουθώ μονίμως είναι τα "Αττικά Νέα" τής συμπαθέστατης Καλλιόπης Σουφλή, η οποία διακρίνεται για την παρρησία και την φιλοπονία της, αναρτώντας καθημερινά πληθώρα θεμάτων. Επειδή διαβάζω επιλεκτικά, όταν δεν διαθέτω πολύ χρόνο, προσέκρουσα σε μια ανάρτηση με θέμα τα "Πρωτόκολλα τών Σοφών τής Σιών". Το θέμα αυτό είναι οπωσδήποτε χιλιομασημένο, έχω αναφερθεί και εγώ σ' αυτό στο παρελθόν. Ενώ  το θεωρώ τετριμμένο, το θέμα αυτό με έχει απασχολήσει έντονα στο παρελθόν, διότι αυτό το κείμενο αποτελεί το βασικότερο όλων στο σύμπλεγμα τής συνωμοσιολογίας και ηθελημένα ή αθέλητα δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να δω έστω επί τροχάδην που το πάει ο κάθε καλοθελητής, που καταπιάνεται μαζί του.
Ξεκινώντας, λοιπόν, την ανάγνωση προσέκρουσα επάνω στον σύντομο εισαγωγικό σχολιασμό του από την κυρία Σουφλή, με αποτέλεσμα να συνειδητοποιήσω τον υπερβολικό βαθμό τής επικράτησης στρεβλών απόψεων, τις οποίες έχει επιβάλει έντεχνα το κατεστημένο σχετικά με αυτό το θέμα, ακόμη και σε ανθρώπους καλής θελήσεως και αναμφιβόλου ήθους.
Έτσι αποφάσισα να σχολιάσω στην εν λόγω ανάρτηση, με στόχο κατ' αρχήν να παρέχω ερεθίσματα αναφορικά με κάποιες λίαν σημαντικές πλευρές αυτού τού θέματος, οι οποίες δυστυχώς αγνοούνται στο σύνολό τους από όσους δεν διαθέτουν κάποιο ουσιαστικό έρεισμα στον τομέα τής συνωμοσιολογίας, αλλά συχνά θεωρούν τούς εαυτούς των εντεταλμένους να το χειρίζονται δημοσίως από καθέδρας.
Η ανάρτηση στην οποία αναφέρομαι βρίσκεται εδώ:

http://attikanea.blogspot.de/2015/10/blog-post_858.html

Στην συνέχεια παραθέτω ο εισαγωγικό σχόλιο στην ανάρτηση από την φίλη ιστολόγο:

"Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί εβραίοι...
ΕΙΝΑΙ ΓΟΝΙΔΙΑΚΑ, ΟΤΙ ΜΙΑΡΟΤΕΡΟ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΓΗΣ".

Και στην συνέχεια παραθέτω τούς σχολιασμούς μου, τούς οποίους θα ολοκληρώσω εδώ:

Κυρία Σουφλή,

το εισαγωγικό σας σχόλιο είναι τελείως άστοχο. Έχει δυστυχώς αναφανδόν ρατσιστικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου αναπαράγει - αναμφιβόλως ακούσια και χωρίς δόλο - την κύρια ιδεολογία τού σιονισμού, που είναι ο ρατσισμός και η οποία εκφράζεται από την διακηρύχθείσα από αυτούς "καθαρότητα τής φυλής".
Ουδείς δικαιούται - ΜΗ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΕΥ ΟΡΙΩΝ ΑΓΑΠΗΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΚΛΑΜΨΕΩΣ, ΔΩΡΗΣΕ ΣΤΟΝ ΕΚΠΕΣΟΝΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΑΝ - να προσβλέπει στην ολοσχερή εξόντωση ενός λαού κατ' αποκοπήν.
Οι αντιλήψεις σας περί εβραίων εδράζονται κατά προφανή τρόπο σε ελλειπή γνώση τού θέματος, η οποία οδηγεί σε εκτονωτικού τύπου εμπάθεια. Δυστυχώς στην Ελλάδα, ενώ ο εθνικός - λαϊκός αγών απαιτεί την οργανωμένη παρέμβαση ικανών στελεχών, τα οποία να διαθέτουν συγκροτημένο και ενδελεχές ιδεολογικό υπόβαθρο, ώστε να είναι εις θέσιν να επεξεργαστούν στην πράξη μια ρεαλιστική στρατηγική και τακτική προς μια αποτελεσματική και νικηφόρο προοπτική, τουναντίον πλειοδοτούμε σε βερμπαλιστικού τύπου ακροβατισμούς εν τέλει άνευ ουσίας, θεωρώντας ότι κατ' αυτόν τον τρόπο διατρανώνουμε την αποφασιστικότητά μας να επιδεικνύουμε την απαραίτητο παρρησία και νομίζοντας ότι τοιουτοτρόπως επιφέρουμε ιδεολογικό ξεσκέπασμα των ανθελληνικών κυκλωμάτων.
Βεβαίως έχετε καταδείξει στην πράξη τόσο το θαρραλέον τού χαρακτήρος σας, την αδιαπραγμάτευτον αποφασιστικότητα που σάς διακρίνει, το ανιδιοτελές τών προθέσεών σας και την διάθεση αυτοθυσίας που σάς διέπει. Πλην όμως, ενώ όλα αυτά συνιστούν σημαντικότατες προϋποθέσεις για την επιτυχή παρέμβαση ενός πολεμιστού, δεν επαρκούν από μόνα τους, διότι απαιτούνται επιπλέον περαιτέρω εφόδια. Αυτά εδράζονται κυρίως στην βαθιά γνωσιολογικής υφής συγκρότηση τής συνειδήσεως και στην πολυετή πείρα συμμετοχής σε επιτελικά όργανα επαναστατικών φορέων. Καθότι ο πόλεμος δεν απαιτεί μόνον ετοιμότητα, αλλά συνιστά την πλέον υψηλή τέχνη, διότι αυτός αφορά αφ' ενός μεν την επιβίωση σε συνθήκες ακραίας διακινδυνεύσεως, αλλά συνεπάγεται και τον επωμισμό τεράστιων ευθυνών, έναντι όσων καλούμε υπευθύνως να ενταχθούν στις γραμμές μας.
Αυτό βεβαίως ουδόλως συνεπάγεται, ότι θα πρέπει να υποστείλουν τις δραστηριότητές των, όσοι διεξάγουν με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση την καλή μάχη τής διαφωτίσεως στο διαδίκτυο, όπως Εσείς, έστω και εάν αυτοί δεν τυγχάνουν ειδήμονες επί παντός επιστητού. Όμως παρ' όλα αυτά επιβάλλεται ανά πάσα στιγμή, να μην παραβλέπουν αυτοί, ότι δια τού γραπτού λόγου θεμελιώνουν το αντιληπτικό υπόβαθρο χιλιάδων καλόπιστων ανθρώπων, οι οποίοι πιθανόν στο μέλλον να κληθούν να αναλάβουν συγκεκριμένη πρακτική δράση, με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Δεδομένου ότι έχουμε αιμορραγίσει και εξακολουθούμε να αιμορραγούμε παντοειδώς ως περιούσιος Λαός, δεν μάς παρέχονται προσεχώς άξια λόγου περιθώρια για αστοχίες. Θα πρέπει να κατανοήσουμε, ότι στο πνευματικό μας οπλοστάσιο ευρίσκεται μέσω τής χάριτος και τού αίματος τών Προγόνων μας μια και μόνη ριπή, την οποία καλούμεθα να κατευθύνουμε με πλήρη συνέπεια στο δόξα πατρί τού θηρίου.
Η παρούσα κριτική δεν αποσκοπεί να αμφισβητήσει το κύρος ή την προσφορά σας, δεδομένου ότι η συμπάθεια, η εκτίμηση και ο σεβασμός που θρέφω προς το πρόσωπό σας, σάς είναι ήδη γνωστά. Πρέπει όμως, εφόσον αποσκοπούμε να υπηρετούμε την Νέμεσιν, πριν κρίνουμε τούς εχθρούς μας, να εφαρμόζουμε πλήρη αυστηρότητα έναντι τού εαυτού μας κυρίως και έναντι τών συναγωνιστών μας.

Το περί σιονισμού ζήτημα, καθώς και το επισυναπτόμενο αυτού ζήτημα τών εβραίων, δεν είναι καθόλου απλά. Αμφότερα αφορούν τον πυρήνα τού ανθρωπίνου δράματος κατά την διάρκεια τού παρόντος ιστορικού κύκλου, υπό το πρίσμα τής συγκροτήσεως τών εξουσιαστικών δομών και δη μέσω τού κλάδου τής λεγομένης "συνωμοτικής θεωρήσεως τής ιστορίας", ως σημαντικότατου τμήματος τού αναλυτικού οργάνου περί πολιτικού γίγνεσθαι. Το βασικότερο κείμενο που σχετίζεται με την συνωμοσιολογία είναι αναμφιβόλως τα αποκαλούμενα "Πρωτόκολλα των Σοφών τής Σιών". Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η δημοσίευση για πρώτη φορά αυτού τού κειμένου από τον Ρώσο επίσκοπο Σέργιο Νείλο στα τέλη του τού πρόπερασμένου αιώνος επέφερε βαρύ πλήγμα στον σιονισμό και αποτέλεσε σημαντική πηγή διαφωτίσεως σχετικά με πολλά από τα επερχόμενα.
Έκτοτε, ενώ αφ' ενός ανοίχθησαν ευτυχώς οι ασκοί τού Αιόλου με την ανάπτυξη τής επιστήμης τής συνωμοσιολογίας, αφ΄εταίρου ξεκίνησαν μετ΄ ολίγον και δυο εξελίξεις, οι οποίες επέβησαν αρνητικές για την πορεία τού διαφωτιστικού κινήματος. Η πρώτη αφορά τον τρόπο, με τον οποίον έτυχαν εν πολλοίς αποτίμηση τα "πρωτόκολλα": Συχνότατα αυτά εκλήφθησαν μονομερώς ως αναλυτική πεμπτουσία έναντι τών εξουσιαστικών δομών και αυτών που ήθελον επέλθει, με αποτέλεσμα να μην τύχουν τής δεούσης προσοχής άλλα εξ' ίσου σημαντικά δεδομένα. Η δεύτερη αφορά - ως ήτο φυσικόν - την κλιμάκωση ενεργειών από το σιονιστικό κατεστημένο μέσω τής στοχευμένης δημοσιοποιήσεως άλλων κειμένων, αλλά και τής αναπτύξεως πρακτικών, που προσέβλεπαν σε αποπροσανατολισμό, ώστε να καταστούν οι συνέπειες τής δημοσιοποιήσεως τών πρωτοκόλλων ανενεργές.
Πριν από τριάντα χρόνια ευτύχισα να προμηθευθώ αντίτυπο τής πρώτης εκδόσεως τών "πρωτοκόλλων" στην γερμανική γλώσσα από τον εκδοτικό οίκο "Gottfried zur Beck" τού 1906. Δυο χρόνια αργότερα προσπάθησα ανεπιτυχώς να δω την πρώτη έκδοση στα γαλλικά, ερευνώντας στα αρχεία των υπογείων τής Εθνικής Βιβλιοθήκης τών Παρισίων, ενώ στο διπλανό έδρανο ερευνούσε καρτέλες βιβλίων ο Βαρώνος ντε Ροτσίλντ. Μπορεί να μην βρήκα το βιβλίο, αλλά μελέτησα την αύρα τού "βαρώνου". Στην συνέχεια ξεψάχνισα την σχετική βιβλιογραφία στο αρχείο μυστικών συμβούλων τής Πρωσικής αυτοκρατορικής αυλής, καθώς και σε σχεδόν όλα τα βιβλιοπαλαιοπωλεία τού Βερολίνου. Για κάποιον ώριμο παρατηρητή όμως δεν είναι απαραίτητη η πρόσβαση σε όλο το φάσμα τών συγγενών πηγών, ώστε να βγει ένα θεμελιώδες συμπέρασμα: Ο σιονισμός δαπάνησε αρκετό μελάνι για να διαστρεβλώσει το περιεχόμενό τους και τα τα καταστήσει μέσω των πρακτόρων του ανενεργά. Κατάφερε μάλιστα ως ένα βαθμό, να μετατρέψει το μειονέκτημα τής δημοσιοποιήσεώς τους σε πλεονέκτημα γι αυτόν, μέσω τής δράσεως τού κινήματος τών εθνικοσοσιαλιστών. Δεν είναι διόλου τυχαίο, ότι την έκδοση των πρωτοκόλλων στις αρχές τής δεκαετίας του '30 προλογίζει το πρωτοπαλίκαρο τού χίτλερ Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, ο οποίος ήταν εβραίος.
Για οποιον έχει μελετήσει με προσοχή τα πονήματα τού Antony Sutton, ο οποίος είναι βαρβάτος συνωμοσιολόγος, καθίσταται φανερό, ότι χωρίς τον εθνικοσοσιαλισμό δεν θα ήταν δυνατή η ίδρυση τού κράτους τού Ισραήλ. Πριν την επικράτηση τού "εθνικοσοσιαλισμού" μόνον ένα 7% τών εβραίων τής γερμανίας επρόσκειντο στον σιονισμό, πληρώνοντας το λικούντ, τουτέστιν την μηνιαία εισφορά εις αυτόν. Μετά την άνοδο τού Χίτλερ στην πολιτικά πράγματα αυτό το ποσοστό ανήλθε σε 90%.
Ένας μεγάλος εκπρόσωπος των εβραίων που αντίκειντο στον σιονισμό (οι λεγόμενοι assimilisten) έμπροσθεν τού οποίου υποκλίνομαι, είναι ο πρώην υπoυργός εξωτερικών τής γερμανίας κατά την διάρκεια τού μεσοπολέμου Walter Rathenau, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΟΙ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟΙ ΠΡΙΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΝ. Στο σημαντικότατο βιβλίο με τίτλο "Διάλογοι με τον Ράτεναου" "Gespräche mit Rathenau" συμπεριλαμβάνεται μια συνομιλία του με τον Άλφρεντ Άινσταιν. Σε αυτήν ο Άινσταιν κατακεραυνώνει τον Βάλτερ Ράτεναου ένεκα τών αντισιονοστικών του θέσεων.
Αλλά ακόμη και εβραίοι, οι οποίοι ενώ ήσαν καλής θελήσεως άνθρωποι, αλλά παρ' όλα αυτά έπεσαν θύματα τής σιονιστικής προπαγάνδας, όπως η σπουδαία φιλόσοφος Χάνα Άρεντ, μόλις κατανόησαν το πραγματικό περιεχόμενο τού σιονισμού, δεν δίστασαν να τον καταγγείλουν δημόσια. Η Άρεντ, ενώ ήταν από τούς πρώτους που μετοίκησαν στο κράτος τού Ισραήλ, στην συνέχεια το εγκατέλειψε, καταγγέλοντάς το ως ρατσιστικό, αντιδραστικό και απάνθρωπο, ως κράτος που στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των εβραίων και τής ανθρωπότητος.

Αναλόγως οφείλουμε να αποτιμήσουμε και τον ρόλο τού Βίλελμ Ράιχ, η προσφορά τού οποίου είναι τεράστια για την ανθρωπότητα και στην οποία δεν είναι δυνατόν να γίνει εδώ αναλυτική μνεία. Εβραίος ο Άινσταιν, ως σιονιστής και εν τέλει υποχείριο τού συστήματος (με συγκεκριμένη προσφορά όμως σε κάποια γνωσιολογικά θέματα, τα οποία εκλάπησαν ως ανακαλύψεις άλλων ερευνητών, με στόχο αφ' ενός μεν να δοξαστεί πέραν τής πραγματικής του αξίας ένας σιονιστής, αφ' ετέρου να επιχειρηθεί να μπει ταφόπετρα στην θεωρία περί αιθέρος, με στόχο τον αποπροσανατολισμό τής ανθρωπότητος) εβραίος όμως και ο Βίλχελμ Ράιχ. Όταν ο Ράιχ ζήτησε ευρισκόμενος στις ΗΠΑ από τον Αινστάιν να εισακούσει την θεωρία του περί οργόνης, αυτός αρνήθηκε να συζητήσει καν μαζί του. Ενώ ο σιονιστής Αινστάιν δοξάστηκε στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, ο ευεργέτης τής ανθρωπότητος Βίλχελμ Ράιχ κλείστηκε στις ΗΠΑ στην φυλακή, με την κατηγορία προσβολής τού δημοσίου ένεκα τών θεωριών του, όπου μετ' ολίγον πέθανε. Έτσι η χώρα, όπου το σιονιστικό λόμπυ οργώνει, όσους εβραίους κρίνει σκόπιμο δοξάζει και όσους εβραίους κρίνει σκόπιμο εξοντώνει.

Τα θέματα περί "μιαρότητος" τών εβραίων, τα οποία έθεσε σε κάποια βιβλία του ο κατά τα άλλα λίαν αξιόλογος διαφωτιστής - συγγραφέας και αναμφισβήτητος πατριώτης Γιάννης Φουράκης (ο οποίος όμως ομολόγησε σε βίντεο, που έχει στην κυριολεξία κατακλύσει το διαδίκτυο, πριν αυτός αποβιώσει, ότι τόσο ο ίδιος, όσο και πλείστοι άλλοι συγγραφείς τού "εθνικού" χώρου έχουν προβεί σε απάτες εις βάρος τού αναγνωστικού κοινού) αποτελούν διαστρέβλωση χωρίων έργων τού αρχαίου Αιγυπτίου συγγραφέως Μανέθωνος. Ο Μανέθων πράγματι σε κάποια έργα του αναφέρεται σε "μιαρούς". Αυτοί όμως δεν αποτελούν κατ' αποκοπήν τούς εβραίους, αλλά τμήμα τού πλήθους, το οποίον εγκατέλειψε την Αίγυπτο κατά την "Έξοδο" και δή τούς βαρυποινίτες, οι οποίοι ήσαν καταδικασμένοι σε καταναγκαστικά έργα.
Λυπηρόν στην όλη διαδικασία είναι, ότι ο Γιάννης Φουράκης εγνώριζε λίαν καλώς το περιεχόμενο τού βιβλίου τού Γιάννη Κορδάτου "Η Παλαιά Διαθήκη στο Φως τής Κριτικής", χωρία από το οποίο παραθέτει στα ως άνω πονήματά του, κάνοντας αναφορές όμως σε αυτό με επιλεκτικό τρόπο, ο οποίος στερείται παντελώς τής καλώς νοουμένης δεοντολογίας. Εν τέλει ο τρόπος παράθεσης τού Γιάννη Φουράκη στα βιβλία του, ενώ ως ένα βαθμό ξεσκεπάζει τον σιονισμό, εν πολλοίς ρίχνει ταυτοχρόνως νερό στον μύλο του, προωθώντας σημαντικές παρανοήσεις, που απεργάζονται τα σιονιστικά κέντρα.
Θα πρέπει να τονισθεί, ότι τις απόψεις που συστηματοποιεί ο Γ. Κορδάτος στο άνωθεν αναφερθέν βιβλίο, δεν τις βγάζει από την κοιλιά του, αλλά τις παρέλαβε από έξοχους Γερμανούς προτεστάντες διαθηκολόγους και χριστολόγους, όπως ο Otto Baur και άλλοι. Ακόμη και ο ηγέτης τής γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας τών αρχών τού περασμένου αιώνος και κατά Λένιν "αποστάτης" Karl Kautsky συνέγραψε αξιολογότατο πόνημα με τίτλο "Η Καταγωγή τού Χριστιανισμού". Το έργο αυτό διακρίνεται για την ερευνητική του διεισδητικότητα, η οποία ήτο ίδιον των γερμανών λογίων εκείνης τής εποχής, χωρίς να διακατέχεται από αντικληρικό μένος και τάσεις ευτελούς προπαγάνδας.
Στο ως άνω βιβλίο καταδεικνύει ο Γ. Κορδάτος, ότι το πλήθος που εξήλθε τής Αιγύπτου υπό την αρχηγία τού Μωυσέως ήταν εντόνως ετερόκλητο, αποτελούμενο από δυο τελείως διαφορετικές ομάδες. Η πρώτη αποτελείτο από την πνευματική αφρόκρεμα τής Αιγύπτου, τούς οπαδούς τής μονοθεϊστικής θρησκείας, την οποια είχε εγκαθιδρύσει στην Αίγυπτο ο Φαραώ Έχνατον. Αυτή κατά την διάρκεια τής διεξαγωγής τών συγκρούσεών της με το καθεστώς τού Φαραώ Ραμσή τού Β΄, ο οποίος επανέφερε τον πολυθεϊσμό και τις ανθρωποθυσίες στην Αίγυπτο, προέβη σε συνεργασία σκοπιμότητος με τούς βαρυποινίτες, οι οποίοι είχαν επίσης εξεγερθεί ενάντια στο καθεστώς.
Αυτή η έντονα ετερόκλητη μίξη ανθρώπων υψηλού ήθους με κοινωνικά αποβράσματα θα σφραγίσει έκτοτε την πορεία τού εβραϊκού λαού, ο οποίος συγκροτήθηκε ακριβώς μετά την έξοδο από την Αίγυπτο, αποτελώντας στην συνέχεια ένα παράξενο μίγμα αξιόλογων ανθρώπων και καθαρμάτων. Τα όσα εξιστορεί στην συνέχεια η βίβλος είναι αποκαλυπτικά: Φθάνοντας οι εβραίοι στην χερσόνισο τού Σινά, ξεσπά μεταξύ τών δυο ομάδων μια σκληρή διαμάχη. Οι οπαδοί τού Ιησού τού Ναυή απαιτούν την ανόρθωση τού "χρυσού κριαριού", δηλαδή την επαναφορά τού πολυθεϊσμού, ενώ η ομάδα τού Μωυσέως αντιτίθεται σε αυτά τα σχέδια.
Ο Κορδάτος αποδεικνύει με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία αυτό που πρόβαλαν οι Baur και λοιποί: Η βίβλος έχει συντεθεί από δυο διαφορετικές πηγές. Μια πολυθειστική, στην οποία το όνομα τού "θείου" αναφέρεται σε πληθυντικό αριθμό με τον όρο "ελοχίμ". Και σε μια μονοθειστική, η οποία αναφέρεται στον Ιεχωβά.
Ο Κορδάτος αποδίδει την παράδοση τών προφητών, οι οποίοι επιχειρούν μονίμως να νουθετήσουν τον εβραϊκό λαό, στην μονοθεϊστική τάση, ενώ την παράδοση τών "βασιλέων" στούς πολυθεϊστές. Μέχρι να εμφανιστεί η  βασιλεία ως καθεστώς στούς εβραίους, προϊσταται ο αρχιερεύς. Σε κάποια φάση απαιτούν οι εβραίοι από τον αρχιερέα Σαούλ την χρήση βασιλέως. Αυτός αρνείται να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, με το επιχείρημα ότι η βασιλεία είναι θεσμός τών εθνών και "αυτή δεν αρμόζει σε λαό που υπηρετεί τον Θεόν". Η εμμονή τού πλήθους υποχρεώνει τον αρχιερέα να στέψει ως βασιλέα τον Δαβίδ, ο οποίος κατ' αρχήν αποδεικνύεται φρόνιμος και ευσεβής άρχων. Στην πορεία όμως - ως είναι φυσικόν - η βασιλεία εκφυλίζεται. Φθάνοντας στον Σολομώντα, γεμίζουν τα υπόγεια τού ναού - συμφώνως προς το βιβλίον "Βασιλέων Β΄" τής βίβλου με κόκαλα αν θρώπων, οι οποίοι θυσιάζονται στην αστάρτη και το Μολόχ.
Αυτές τις αναλύσεις δεν τις κάνει κάποιος παπάς, αλλά ένας μαρξιστής ιστορικός, ο Κορδάτος, ο οποίος όμως διέπεται από την τάση επιστημονικής συνέπειας. Και μέχρι σήμερα δεν έχει βγει κανείς να επιχειρήσει να αμφισβητήσει αυτές τις θέσεις τού Κορδάτου ή τού Baur με άξια λόγου επιχειρήματα, με εξαίρεση κάποια φερέφωνα  τού Σιονισμού, όπως ο Ιωσήφ Βελικόφσκυ, τον οποίον έχει γελοιποιήσει ακόμη και ο Φουράκης με τα βιβλία του.

Στην ουσία οι εβραίοι συνιστούν ένα λαό, ο οποίος βρίσκεται υπό συνθήκες μονίμου σχιζοφρένειας. Από την μια μεριά άνθρωποι υψηλού ήθους, από την άλλη τα αποβράσματα. Αυτές οι δυο ομάδες βρίσκονται ανέκαθεν σε συνεχή διαμάχη. Οι σιωνιστές αποτελούν την κρόνεια σύμφυση τών οπαδών τού Μολόχ. Ο κυριότερος στόχος τους στρέφεται πρώτα και κύρια ενάντίον αυτών, που αναφέρονται στα "Πρωτόκολλα τών Σοφών τής Σιών" ως "τα μικρά μας αδελφάκια". Την άλλη δηλαδή ομάδα, των οπαδών τού μονοθεϊσμού. Τα "πρωτόκολλα" θέτουν σαν στόχα να προσκοληθούν "τα μικρά αδελφάκια" όσο το δυνατόν περισσότερο στις στοχεύσεις τών μολοχιστών. Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ. ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΡΑΒΙΝΑΤΑ. Ακόμη και νετανγιάχου διακήρυξε πριν λίγες μέρες μέσα στην βουλή τού κράτους τού Ισραήλ, ότι τα πογκρόμ σε βάρος των εβραίων οργανώνονται από τούς αρχιραβίνους.
Ενώ τα πρωτόκολλα ξεσκεπάζουν την σιονιστική ομάδα, ΠΡΟΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΣΑΦΗ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΑΥΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ, οι σιονιστές επέβαλλαν ως αποπροσανοτολισμό την προπαγάνδα τής κατ' αποκοπήν φυλετικής μιαρότητος όλων τών εβραίων. Έτσι μετέτρεψαν ένα κείμενο, το οποίον απέβλεπε στο ξεσκέπασμα της σιονιστικής ομάδας, σε αφετηρία ρατσιστικής ψύχωσης, με στόχο να το εξουδετερώσουν. Από τότε χιλιάδες ακροδεξιά μόμολα τύπου χίτλερ, χίμλερ, ρόζεμπεργκ, πλεύρη, μιχαλολιάκου, κασιδιάρη και το κακό συναπάντημα εξαπολήθηκαν από τον σιονισμό, για να εξουδετερώσουν και να γελοιοποιήσουν τα πρωτόκολλα, μετατρέποντάς τα στο αντίθετό τους.
Πέρα από τα φαρισαϊκά δάκρυα τού Νετανγιάχου περί αραβικής ταξιαρχίας τών ναζιστών, σήμερα έχει κατανοήσει και η κουτσή Μαρία, ότι η "ισλαμική αδελφότητα" καθοδηγείται από τούς σιονιστές.

Εδώ βεβαίως φθάσαμε να μάς πλασάρουν το ανηψάκι τού παττακού για αριστερό ηγέτη, στην "ισλαμική αδελφότητα" θα κολήσουμε;

ΜΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ:
ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ. ΤΟ ΚΑΖΟ ΜΕ ΤΟ ΤΖΙΧΑΝΤ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
ΚΑΙ Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΘΑ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ. ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.





23 Σεπτεμβρίου, 2015

ΠΕΡΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ ΜΕΡΟΣ - Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ




1. ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ ΠΑΣΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΟΙ ΛΕΞΗ ΚΑΛΠΙΚΟ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΚΑΛΠΗ

Ο κατακλυσμός τών παντού κυριαρχούντων οθονών με μπουγαδόνερα προπαπαγάνδας αποτελεί παλιά ιστορία, την οποία με τραγικό τρόπο πριέγραψε ο Όργουελ. Αυτό που δεν δένει σε καμία περίπτωση με το σκηνικό, αφορά την άκρα γελοιότητα τού προβαλόμενου "μεγάλου αδελφού". Αυτός ανεμένετο να είναι βλοσυρός και αδυσώπητα απειλιτικός. Αντ' αυτού εκτοξεύεται από τις οθόνες μια τεράστια ροχάλα, η οποία επιχειρείται να προβληθεί ως η τσίμπλα στα μάτια τού λαού.
Περί τής χονδροειδούς καλπονοθείας κατά την ανακοίνωση τών εκλογικών αποτελεσμάτων προσφάτως και την ταχυδακτυλουργική υποβολή τού όχι ως ναι  έγιναν ήδη πολλές δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο. Οι μαθητευόμενοι μάγοι τής "νέας εποχής", ή επί το ορθότερον οι υπηρέτες τών "μεγάλων παλαιών", τουτέστιν τής αστάρτης και μολόχ, που η εξουσία επιμένει να επαναφέρει, προσπαθώντας να μετατρέψει τις εν κρυπτώ τελετουργικές ανθρωποθυσίες σε δημόσια λαϊκή θρησκεία, κατήργησαν κάθε όριο σοβαροφάνειας.
Τρίζουν τα κόκαλα τού αδόλφου βλέποντας να τον διαδέχεται ως επιτηρητής στα κοινωνικά κρεματόρια ο Ντόναντ Ντακ. Το δούλεμα και η απάτη έχουν νόημα, όταν τηρούνται κάποια στοιχειώδη προσχήματα νομιμοφανείας. Σύμφωνοι: Βαδίζουμε προς την πλήρη καταστροφή τού πολιτισμού, στα πλαίσια αυτού που χαρακτήρισα ως ολοκλήρωση τής τρεχούσης στροφής τού ιστορικού σπειρώματος. Και αυτό επιβάλλει στην παρούσα φάση ολοσχερή καταρράκωση τών κάθε είδους αξιών και τήν προσπάθεια να μετατραπεί το γραβατοφορεμένο ανθρωποειδές σε λυσσασμένο θηρίο. Πλην όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, ότι διάγουμε στην εποχή τής επιβολής τού λεγομένου "δόγματος τού σοκ".  Το δόγμα αυτό δεν είναι δυνατόν να επιβάλλεται με άνοστα ανέκδοτα, κρυάδες και μουτζώματα. Όσο κι αν έχει υποβιβαστεί με τήν εντεταμένη πλύση εγκεφάλου και την διαπαιδαγώγηση τής κοινωνίας επί τής βάσεως τού άκρατου αμοραλισμού η μέση νοημοσύνη, αυτή δεν έχει εκμηδενιστεί πλήρως, ώστε να είναι δυνατόν να πεισθεί κάποιος ελάχιστα εχέφρων, ότι τα απροκάλυπτα φιλομνημονιακά κόμματα έλαβαν ποσοστό 80% τών ψηφισάντων.
Το παραμύθι με την πράγματι ενισχυμένη αποχή στις πρόσφατες εκλογές δεν μπορεί να πείσει, ότι σχεδόν όλοι όσοι ψήφισαν, διακατέχοντο από πόθο για το μνημόνιο. Στις προηγούμενες εκλογές τού παρελθόντος Ιανουαρίου, όταν υποτίθεται ότι η κοινωνία έσπευσε στις κάλπες, για να αναδείξει στην κυβέρνηση τον δήθεν "αντιμνημονιακό" ανιψιό τού πατακού και την παρέα τής χαλυβουργικής, η αποχή και τα λευκά αποτέλεσαν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το 40%. Η άνοδος αυτού τού ποσοστού κατά 5 μονάδες δεν είναι δυνατόν να πείσει για την μεταστροφή τού εκλογικού κόμματος υπέρ τού μνημονίου.

Κατά την προηγούμενη περίοδο απεχώρησαν από τον σύριζα καμιά σαρανταριά βουλευτές. Αυτό ανταποκρίνεται στην προηγούμενη αποτύπωση τού εκλογικού σώματος, όταν ακόμη οι υπόλοιποι κυνοβουλευτικοί τού κόμματος πλασαριζόντουσαν τότε ως πολέμιοι τού μνημονίου. Εκατοντάδες ήταν τα στελέχη, τα οποία αποχώρησαν στην συνέχεια από τις νομαρχιακές επιτροπές και το κόμμα. Ο σύριζα φιλοροούσε με καλπάζουσα διάλυση τής οργανωμένης βάσεως, ενώ η προεκλογική συσπείρωση του ήταν μηδαμινή, περιοριζόμενη κυρίως στα μεμονωμένα δοτά κομματόσκυλα και τούς καρεκλάκηδες. Την μετέπειτα εκλογική κυριαρχία αυτού τού κόμματος και την επιβολή στο τοπίο διακυβέρνησης εξαιρουμένης τής καλπονοθείας μπορούν να αποδεχθούν ως πραγματικό γεγονός μόνον όσοι πιστεύουν στα θαύματα τού θεού τών αθέων.

Ο εκλογικός καταποντισμός τού συνασπισμού αυτών που απεχώρησαν από τον σύριζα κάτω τού 3%, ακριβώς για να αποκλειστούν αυτοί από την βουλή, ώστε να μην ακούγεται η όποια κριτική φωνή εναντίον τού μνημονίου εκεί, δεν συνάδει σε καμία περίπτωση με την πραγματικότητα. Βρίσκεται τελείως πέραν των ορίων τής πραγματικότητος, να λαμβάνει ο φαιδρός φιλομνημονιακός λουφές λεβέντης, χωρίς να διαθέτει τον όποιον μηχανισμό, περισσότερους ψήφους από ένα χώρο, ο οποίος διαθέτει αξιόλογη οργανωμένη βάση και η στόχευσή του επικαλύπτει κατά γράμμα την επιχειρηματολογία, βάσει τής οποίας το όχι στο παρελθόν δημοψήφισμα έλαβε το 62%. Ο Π. Λαφαζάνης και οι περί αυτόν ουδέποτε έκαναν λόγο - ή πολύ περισσότερο παρουσίασαν κάποιο σχεδιασμό - για ριζικές αλλαγές, ή για ανατροπή τών κυριαρχούντων εξουσιαστικών δεδομένων.  Αυτό στο οποίο θα συνέβαλε η παρουσία τους στην βουλή με κάποιο περιορισμένο σχετικά στην ουσία αριθμό βουλευτών, θα ήταν η ανάπτυξη ενός αντιλόγου - χωρίς βεβαίως άμεσο πρακτικό αντίκρυσμα λόγω τών συσχετισμών - εναντίον τής καταιγίδας τών επερχόμενων μέτρων. Τα οποία δεν είναι απλώς αντιλαϊκά, ως συνήθως επιχειρηματολογείται - αλλά τσεκουρώνουν όλες τις οικονομικές και κοινωνικές τάξεις, με εξαίρεση την μνημονιακή διαπλοκή. Αυτή είναι και μια από τις βασικές αιτίες τής επιλογής Τσίπρα από το σύστημα. Η τελειωτικη πτώχευση τών αστικών τάξεων κρίνεται σκόπιμο να φορτωθεί σε ένα δήθεν αριστερό, ώστε αυτές κατά το δυνατόν να παραμείνουν εγκλωβισμένες στην πολιτική στάνη των παραδοσιακών "φιλελεύθυερων" κομμάτων.

Με αυτήν την επιλογή, το παρόν εξουσιαστικό καθεστώς, καταδεικνύει, ότι αδυνατεί να ανεχθεί έστω και την παραμικρή κριτική σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Αυτό το δεδομένο δεν πιστοποιεί παρά την βαθιά του αδυναμία. Η επιλογή τής χονδροειδούς καλπονοθείας ως μέσου επιλογής επισφραγίζει αυτήν την φασιστική νοοτροπία. Σε ανώτατο διεκπεραιωτή τού φασισμού ανάγεται πλέον όχι αυτός, ο οποίος κραδαίνει τον βούρδουλα, αλλά ο πλέον άτεχνος δήθεν ταχυδακτυλουργός τής πεντάρας.
Αντί τών μηχανισμών εξαντλητικής απόσπασης τής υπεραξίας στις φάμπρικες με το σύστημα ταίηλορ υπάρχουν πλέον οι τράπεζες. Και αντί τα τανκς η singular logic.
Το γεγονός, ότι η κοινωνία ονειδίζει με τον χειρότερο τρόπο όλους αυτούς, που το έπαιζαν βαρυπέπονοι φίλοι τού λαού, ουδόλως φαίνονται να τούς απασχολεί. Αμπάρωμένοι πίσω από τις καρέκλες και τα οφφίκια με φρούδους φαρισαϊκούς πανγυρισμούς προφασίζονται την δήθεν ανάθεση σε αυτούς τής λαϊκής εντολής. Το πτύελο όμως δεν μπορεί ποτέ να αποτελεί επιχείρημα. Αναμφιβόλως ισχύει η διαπίστωση τού Λένιν, ότι "στην περίπτωση που κάποιος διαθέτει και το πεπόνι και το μαχαίρι περιττεύουν τα επιχειρήματα". Και οι εν λόγω "κύριοι" και "κυρίες" γνωρίζουν, ότι αυτοί που κινούν τα νήματά τους ως ενεργούμενα δίποδα διαθέτουν το αποκλειστικό προνόμοιο τής βίας τών κατασταλτικών μηχανισμών. Γνωρίζουν επίσης, από την εποχή που δέχθηκε ο Καραϊσκάκης το βόλι πισώπλατα στον Πειραιά, ότι στο προτεκτοράτο καθαρίζουν με ύπουλο τρόπο τα κοπέλια τών ξένων και οι τουρκόσποροι, ώστε να καθηλώνεται ο λαός στο παχνί. Όμως η ρήση "έσπειρες ανέμους και θα θερίσεις θύελλες" δεν έχει κριθεί ακόμη.


2. Ο "ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ" ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ "ΘΕΣΜΟΥΣ". ΣΥΝΕΒΕΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΤΕ; 

Κατ' αρχήν ένα πολύ σημαντικό θέμα ουσίας:
Ένώ κόπτονται περί θεσμών ουδέποτε έλαβε χώρα διαπραγμάτευση τού ελλαδικού "χρέους" με θεσμοθετημένα όργανα τής ΕΕ. Δεδομένου ούτε το Eurogroup, ούτε η κ. Μέρκελ και ο κ. Ολάντ, περί τών οποίων μάς έσπασαν τα ούμπαλα τα ΜΜΕ επί καθημερινής βάσεως, ότι τηλεφωνούσε μαζί τους ο κ. Τσίπρας, συνιστούν θεσμοθετημένα όργανα τής ΕΕ. Ως Έλλην πολίτης πληροφορώ από αυτής τής θέσεως αμφότερους αυτούς τούς κκ. ότι δεν είναι στρατοδίκες και εάν επιθυμούν να συνομιλήσουν με εμέ να αποτανθούν στα αρμόδια θεσμοθετημένα όργανα.
Πέραν αυτού θα πρέπει να κατανοήσουμε τι εστί διαπραγμάτευσις: Όταν έχεις απέναναντι κάποιους κακόπιστους συνομιλητές - και στο ποσοστό που είναι κάποιος αριστερός, ή ο κ. Καμμένος, αυτό το γνώριζε και το γνωρίζει κάλλιστα, εξ όσων συνάγονται εκ τών μέχρι τούδε τοποθετήσεών του - και ο οποίος εν γνώσει σου επιχειρεί να σού κλέψει τα πάντα δια βιαίων μεθόδων, δεν πας στην διαπραγμάτευση για να παρουσιάσεις την μια ή την άλλη οικονομικού περιεχομένου πρόταση, εφ' όσον γνωρίζουν και οι πέτρες εκ προοιμίου, ότι αυτή θα απορριφθεί.

- Εάν μεν έχεις επιχειρήματα, περί τών οποίων έχουν κάποια ελπίδα να κατισχύσουν επί αναφανδόν κακόπιστων συνομιλητών, δηλαδή επιχειρήματα τα οποία προβαλλόμενα επιβάλλουν σε αυτούς εάν όχι την άμεσο αποδοχή τους, τουλάχιστον την διάθεση να διαπραγματευθούν, ώστε να επιτευχθεί κάποιος συμβιβασμός, τότε διαπραγματεύεσαι.
- Εάν δεν έχεις επιχειρήματα,. τα οποια είναι δυνατόν να κατισχύσουν ενώπιον κακόπιστων συνομιλιτών, τίθεται το ερώτημα, για ποιον λόγο διαπραγματεύεσαι; Επ' αυτού υπάρχουν αναμφιβόλως περισσότερες δυνατές σκοπιμότητες: Μια εξ αυτών μπορεί να είναι να κερδηθεί χρόνος, πετυχαίνοντας με αυτόν τρόπο να μεταθέσουν για κάποιο χρονικό διάστημα οι κακόπιστοι συνομιληταί την διεξαγωγή ενεργειών, που θα μπορούσαν να βλάψουν αυτούς που εκπροσωπείς. Το κέρδισμα όμως χρόνου με την μέθοδο τών διαπραγματεύσεων, δεν οφελεί όταν αποτελεί αυτοσκοπό, μεταθέτοντας μόνον τα δυσάρεστα στο εγγύς μέλλον, χωρίς έτερο όφελος. Εάν η χρονική μετατόπιση συμβάλλει στο να επιτευχθεί κάποιου είδους ανασύνταξη δυνάμεων ή/και να πραγματοποιηθεί κάποιος σχεδιασμός επιτελικής υφής, τότε και μόνον αυτή είναι σκόπιμος. Τέτοιου είδους όμως σκοπιμότητα από την πλευρά τής ελλαδικής κυβερνήσεως δεν υπήρξε.
Έτερος λόγος να διεξαχθεί εικονική διαπραγμάτευσις μπορεί να αφορά την απόσπαση τού ηθικού κύρους από τον αντίπαλο, επιχειρώντας να εκτεθεί αυτός σε δημόσιο επίπεδο. Η παρέμβαση όμως σε δημόσιο επίπεδο προϋποθέτει στγκεκριμένη πρόσβαση στα δημόσια μέσα. Επί τού προκειμένου αποτελεί κοινό τόπο η κατανόησις τού δεδομένου, ότι η τηλεοψία υπέχει τον ρόλο τής πρωτοκαθεδρίας στα ΜΜΕ. Οι πέντε εφημερίδες τού εξωτερικού, στις οποίες μπορεί να δημοσιευθεί μια συνέντευξις τού κάθε Βαρουφάκη, θάβονται εν τέλει στις χώρες που κυκλοφορούν αυτά τα έντυπα, μέσα στον μιντιακό οχετό τής τηλεοράσεως και τού κίτρινου τύπου (Διαμένω στην Γερμανία και τα ζω αυτά από πρώτο χέρι). Τουναντίον η προβολή αυτών των δημοσιευμάτων στα Ελλαδικά ΜΜΕ έχει σημαντικό αποτέλεσμα, το οποίον όμως περιορίζεται στα ελλαδικά όρια, όπου η ελλαδική κυβέρνηση διαθέτει ούτως ή άλλως σημαντικές προσβάσεις. Η ονείρωξη, την οποίαν εξήγγειλε με τυμπανοκρουσίες ο Α. Τσίπρας, ότι θα άλλαζε η διαπραγματευτική πρακτική του τα δεδομένα στην συνείδηση τών κοινωνιών, ιδιαίτερα στις χώρες τής νοτίου Ευρώπης, αποδείχθηκε φούσκα. Αναμφιβόλως  έγιναν κάποιες διαμαρτυρίες συλλογικού χαρακτήρος σε ευρωπαϊκές χώρες. Αυτές όμως από πλευράς αριθμητικής συσπείρωσης σε καμία περίπτωση δεν επαρκούσαν, ώστε να αποτελέσουν έστω κάποιο ελάχιστο αντίβαρο, στην πίεση που εξασκούσαν οι οικονομικοί δυνάστες. Χαρακτηριστικά το "αριστερό" γερμανικό κόμμα "die Linke" διοργάνωσε στα γραφεία του στο Βερολίνο εκδήλωση συμπαράστασης την ημέρα τών εκλογών τού Ιανουαρίου. Εκεί δεν παραβρέθηκε ούτε ένα μέλος τού σύριζα. Για να υπάρξει ελληνική παρουσία, είχαν καλέσει κάποιο ελληνικό συγκρότημα μουσικής, που παρουσίασε κυρίως τραγούδια τού Θεοδωράκη. Από ελληνικής πλευράς έγινε μια σύντομη αναφορά, από κάποιον που δήλωσε "παρατηρητής τών εκλογών". Επίσης, όταν ήλθε ο Α. Τσίπρας στο Βερολίνο για να συνομιλήσει με την Μέρκελ, έγινε μια εκδήλωση συμπαράστασης μπροστά στο γερμανικό κοινοβούλιο, όπου είμαστε ελάχιστοι συμμετέχοντες, δεδομένου ότι δεν είχε προηγηθεί καμία οργανωμένη κινητοποίηση.Η εντύπωση που δόθηκε, είναι ότι ο Α. Τσίπρας επιχειρούσε να κάνει το καλό παιδί απέναντι στην Μέρκελ.
Βεβαίως, εντός τών Ελλαδικών πλαισίων ο Τσίπρας κέρδισε σαφέστατα το ηθικό πλεονέκτημα όσο αφορά την διαπραγματευτική διαδικασία. Δεδομένο που συνέβαλε αποφασιστικά και στην μεγάλη επικράτηση τού όχι στο δημοψήφισμα. Αυτό όμως το δεδομένο όχι μόνον ουδόλως χρησιμοποιήθηκε υπέρ τής Ελλάδος κατά την διεξαγωγή τών διαπραγματεύσεων, αλλά εκ τών υστέρων δεν μπορώ να μην διαπιστώσω, ότι αποτέλεσε σκευωρία και μέρος τού σχεδίου για την επιβολή τού 3ου μνημονίου, όπως θα εξηγήσω στην συνέχεια.
Η προβληματική, κατά πόσο παρουσίασε η ελλαδική διαπραγματευτική αποστολή κάποια συγκροτημένη από πλευράς οικονομικής συγκροτήσεως πρόταση ή όχι κατά την διάρκεια τών διαπραγματεύσεων είναι πλήρως άνευ σημασίας. Επειδή αυτό ουδόλως ενδιέφερε τούς εκ προοιμίου κακόπιστους και ληστρικούς συνομιλητές. Αυτό γινόταν μονίμως αντιληπτό. Και εδώ οι προφάσεις τών κ.κ. Τσίπρα και λοιπών, ότι δήθεν δεν γνώριζαν, δήθεν ξεγελάστηκαν, δήθεν έκαναν τελείως λάθος εκτιμήσεις όσον αφορά την ποιότητα και τις προθέσεις τών "δανιστών", δεν ευσταθούν στο ελάχιστο. Είναι πολύ ξεβγαλμένοι στην πολιτική, ώστε να δικαιούνται να προσποιούνται τούς ανίδεους.
Στην περίπτωση λοιπόν που έχεις επιχειρήματα, αυτά για να είναι δυνατόν να αποδώσουν στην περίπτωση κακόπιστου συνομιλητού, πρέπει να είναι σε θέση να τον στριμώχνουν. Το να πάει κάποιος να διαπραγματευθεί με θηρία, μόνο και μόνο για να δώσει εξετάσεις καλής συμπεριφοράς, δείχνει ότι είτε είναι αδαής, είτε το πράτει για να εξαπατήσει αυτούς που εκπροσωπεί. Επειδή όμως το πρώτο αποκλείεται για ένα κόμμα που διαθέτει μέσα πλείστες όσες αλεπούδες, ισχύει το δεύτερο. Και αυτό πιστοποίησε επ' ακριβώς η συνέχεια τών εξελίξεων.
Εάν δεν έχει κάποιος επιχειρήματα, τα οποία να μπορούν να αποδώσουν, δεν έχει νόημα η διαπραγμάτευση. Σ' αυτήν την περίπτωση, εάν δεν υφίστανται άλλες επιλογές πέραν τής διαπραγματεύσεως, τότε ο εκπροσωπών στερείται συγκεκριμένου προγράμματος και προσποιείται τον σωτήρα για λόγους δημαγωγίας.


3. Ο ΛΟΓΟΣ ΕΝΕΚΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΔΙΕΞΗΧΘΗ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Στο ποσοστό που οι Τσίπρας & Βαρουφάκης διεξήγον μια εικονική διαπραγμάτευση, προκύπτει το ερώτημα προς τι ο όλος σαματάς με την διεξαγωγή τού δημοψηφίσματος εφόσον:

- Ούτε αξιοποίησαν στο ελάχιστο το υποτιθέμενα θετικό για την "προσπάθειά" τους αποτέλεσμα
- Και με τις επιλογές που ακολούθησαν παραβίασαν κατάφωρα την λαϊκή εντολή τού δημοψηφίσματος.

Η απάντηση στο ερώτημα προκύπτει από τα εν τέλει αποτελέσματα που έποντο τού δημοψηφίσματος, δηλαδή την επιλογή τών capital controlls, ως στιγνού εκβιασμού για την επιβολή τού τρίτου μνημονίου.
Το διαπραγματευτικό ντουέτο
και
έχοντας ταυτοχρόνως απομυζίσει κατά το προηγούμενο διάστημα όλα σχεδόν τα ρευστοποιημένα αποθέματα των δημόσιων οργανισμών και ταμείων με την δήθεν σκληρή διαπραγμάτευση
διεξήγαγαν με λεονταρισμούς το δημοψήφισμα, ώστε να προσφέρουν στούς οικονομικούς δυνάστες τα προσχήματα για το πλήρες κλείσιμο τής στρόφιγγας τής ρευστότητος.
Το γκραν γκινιόλ τοπίο συμπληρώθηκε από τις απειλές τού W. Scheuble για grexit. Λες και είναι ποτέ δυνατόν, αυτός που έχει αρπάξει το βυζί τής αγελάδας, όταν αυτή είναι από πλαυράς φυσικών πόρων η πλουσιότερη χώρα τής ευρώπης και τής ρουφάει όχι μόνο το γάλα, αλλά και 10.000 αυτόχειρες, να το αφήσει ποτέ για λόγους ψεύτικου τσαμπουκά.

Έτσι τα "καλόπαιδα" τής διεθνούς διαπλοκής προσποιήθηκαν με την επιβολή τού τρίτου και χειρότερου μνημονίου, ότι όχι μόνον απεκατέστησαν την ρευστότητα, αλλά ματαίωσαν και τα σχέδια τού Σόιμπλε για απομπή τής Ελλάδος από την ΕΕ. "σώζοντας" την χώρα.

Το σκηνοθετημένο μπαλαμούτι προσέλαβε διαστάσεις γκροτέσκου με έντεχνα διοχετευμένες ειδήσεις αποπροσανατολισμού, στις οποίες συνέβαλε - συχνά άθελά του - και το διαδίκτυο. Τεχνιέντως διοχετεύθηκε η "είδηση", ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα καταφθάνουν στην Ελλάδα αεροπλάνα από χώρα τής ΕΕ. φορτωμένα με κολλαριστά χαρτονομίσματα για να γεμίζουν τα μονίμως αδιαζόμενα ΑΤΜ τών τραπεζών. Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο επί μονίμου βάσεως, η χώρα θα έπρεπε να πλέει σε θάλασσα χαρτονομισμάτων τού Ευρώ, όπως ο Σκρουτζ Μακ Ντακ στο θησαυροφιλάκιό του για τον εξής λόγο:
Τα χρήματα που βγάζουν οι άνθρωποι από ΑΤΜ επιστρέφουν στο μεγαλύτερο ποσοστό πάλι στις τράπεζες. Τα περισσότερα από αυτά ξοδεύονται πλέον για είδη πρώτης ανάγκης σε κάποιε αλισίδες τροφίμων, ενοίκια κλπ. Οι πληρωμές όμως από κάποιο πόσό και άνω γίνονται μόνον μέσω τραπεζών. Και η περίπτωση οι καταθέτες να πάρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες για να βάλλουν στα στρώματα δεν υπήρχε με τα capital controlls για μεγάλο διάστημα, άρα αυτά παρέμεναν στις τράπεζες. Το επιχείρημα ότι αυτά τα χαρτονομίσματα δαπανώνται από το κράτος για την αποπληρωμή δανείων είναι αστείο, διότι τέτοια τεράστια ποσά μεταφέρονται με την μορφή ηλεκτρονικού χρήματος. Άρα προς τι οι καραβιές τών αεροπλάνων με χαρτονομίσματα η μια μετά την άλλη; Ο στόχος τής προπαγάνδας είναι προφανής: Να αιστανθεί ο κόσμος ότι βρίσκεται στο έλεος τού κάθε Ντράγκι για να μπορέσει να φάει ένα πιάτο φαγητό, ενώ τα θησαυροφυλάκια τών τραπεζών είναι βαρια φορτωμένα με χαρτονόμισμα. Χαρτί που εισέρχεται δεν ξαναβγαίνει εύκολα.

Το ίδιο δούλεμα παίχθηκε με κόκκινα δάνεια όταν φαλήρησε η Lehman Brothers. Στην ουσία τα ακίνητα των οποίων τα δάνεια που είχαν πάρει οι χρήστες δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν, αγοράστηκαν από τις αδελφές τράπεζες της Λέμαν για ένα παρά. Με αυτόν τον τρόπο έχασαν οι δανειολήπτες την αξία των χρημάτων, που είχαν επιστρέψει από τα δάνεια. Οι "έξυπνοι" έκλεισαν ένα από τα μαγαζάκια τους, για να αρπάξουν τα ψυχία πλούτου, που εβρίσκοντο στα χέρια των μικρών.
Ο Καντάφι είχε αποθέσει στην J. P. Morgan 750 δις δολάρια. Πού πήγαν αυτά τα χρήματα μετά την εξόντωσή του; Οι τράπεζες μαζεύουν το χρήμα πτωχοποιώντας όλη την κοινωνία για να περάσουν τo χάραγμα. Ήδη τα ΑΤΜ δεν θα λειτουργούν στο άμεσο μέλλον στην Γερμανία με πλαστική κάρτα, αλλά με δακτυλικό αποτύπωμα, ως προστάδιο τού χαράγματος. Όσο αφορά τον αντιχρηστάκη, αυτός θα είναι τόσο πολύ η ενσάρκωση τού εξαποδώ, όσο και τα λοιπα ψέμματα που πλασάρουν, φτιάχνοντας από τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό τους δήθεν προφυτείες (εκ τού φυτεύω software).  


4. ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ "ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ" ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΙΜΗΘΗΚΑΝ

Κατά την διάρκεια τής διαπραγματεύσεως συνέβησαν μια σειρά σημαντικότατα γεγονότα, τα οποία ουδόλως αποτιμήθησαν:

- Η καγκελάριος Α. Μέρκελ δέχθηκε φοβερές επιθέσεις από κυρίαρχα συγκροτήματα τού γερμανικού τύπου, ενώ θα περίμενε κάποιος αυτά τουναντίον να την στηρίξουν.
Το περιοδικό DER SPIEGEL επανειλημμένα δημοσίευσε κατάφωρα προσβλητικά εξώφυλλα στα τεύχη του για την γερμανίδα καγκελάριο. Χαρακτηριστικότερα ήταν αυτό που την παρουσίαζε με στολή τών ναζί μπροστά στην Ακρόπολη μαζί με μέλη τής βέρμαχτ, καθώς και αυτό που την ταύτιζε με τις γνωστές στην γερμανική δημοσιότητα "γυναίκες τών ερειπίων". Πρόκειται για τις χήρες γυναίκες τών γερμανών στρατιωτών τού Β΄ παγκσμίου, οι οποίες καθάριζαν τα τούβλα μπροστά στα βομβαρδισμένα σπίτια, για να φτιάξουν ένα προσωρινό κατάλυμα. Τα ερείπια, τα οποία παριστούσε το περιοδικό, ήταν τα υποτιθέμενα ερείπια τής Ευρώπης ως αποτέλεσμα τής τρέχουσας γερμανικής πολιτικής. Δεν ήταν όμως μόνον το σπήγκελ, ως περιοδικό παγκοσμίου κυκλοφορίας, αυτό που αποδομούσε συστηματικά την σύγχρονη γερμανία, στην συνείδηση του διερχόμενου διαβάτου, δεδομένου, ότι ενώ μικρό είναι το ποσοστό αυτών που τα διαβάζουν, υπερπολλαπλάσιοι δέχονται το μήνυμα από τα ανηρτημένα εξώφυλλα.
Χαρακτηριστικό αυτών τών εκδοτικών συγκροτημάτων είναι ότι αποτελούν την μιντιακή πέμπτη φάλαγκα τών "διεθνών πολιτών" με έδρα τις ΗΠΑ.
Η σφοδρή επίθεση κυκλωμάτων των ΗΠΑ εναντίον τής γερμανικής πολιτικής, με τρόπο που να μην εκτίθεται άμεσα η επίσημη κυβέρνηση τους, εκδηλώθηκε και στο ζήτημα τής βιωσιμότητος τού ελλαδικού χρέους. Σύσσωμοι όλοι οι καθηγητάδες, δήθεν προοδευτικοί αλλά στην ουσία φερέφωνα τού κατεστημένου και φορτωμένοι με βραβεία νόμπελ, όπως οι Στίγκλιτς, Γκάλμπρεϊθ και Γκρούγκμαν παρουσιαζόντουσαν καθημερινά κατά την διάρκεια τής διαπραγματεύσεως, για να κατακεραυνώσουν την γερμανία, ότι αντιμετωπίζει με άσχημο τρόπο την Ελλάδα, προβαίνοντας επανειλημμένα σε δηλώσεις ενάντια στην βιωσιμότητα τού ελλαδικού χρέους.
Το ίδιο έπραξε μάλιστα συχνά και το ΔΝΤ, μέσω τής προέδρου και τού διαδόχου της. Χαρακτηριστική ήταν επίσης η εμμονή, που αυτό υπάδειξε, στο να μην συμμετέχει στο πρόγραμμα "διασώσεως" τού προτεκτοράτου, στην βάση, ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Η στήριξη μέσω επιχειρημάτων, την οποίαν παρείχαν στούς ανθρώπους τού αγγλοσαξονικού καθηγητικού κατεστημένου Βαρουφάκη και Λαπαβίτσα, ήταν προφανέστατη.

Για όποιον παρακολουθήσει προσεκτικά τα όσα εξαγγέλει σε ανύποπτο χρόνο σχετικά με τεκταινόμενα στην παρατιθεμένη στην προηγούμενη ανάρτηση βιντεοσκόπηση ο έτερος εκ αγγλοσαξονίας καθηγητής στο πανεπιστήμιο τής Οττάβα επωαζόμενος "σωτήρας" Δημήτρης Κιτσίκης, μπορεί να διαδεί τα σχέδια τών "διεθνιστών" όχι μονον για την Ελλάδα.
Στην γερμανία, ως νεοαποικία τών αγγλοσαξόνων, έχει ανατεθεί η βρώμικη δουλειά τής πτωχοποιήσεως και διαλύσεως τής Ελλάδος. Αυτή όμως η διαδικασία έχει ημερομηνία λήξεως. Σχετικά με την γερμανία ισχύει σε βάθος η πάλαι ποτέ εκτίμηση, ότι πρόκειται για γίγαντα με πίλινα πόδια. Ο γερμανός εξουσιαστής είναι μονίμως ξιπασμένος, υπερόπτης, αδηφάγος, αλλά ταυτοχρόνως και βαθύτατα αφελής.
Το μεγάλο ζητούμενα στην Ελλάδα δεν είναι τα αεροδρόμια, τα τραίνα και οι τηλεπικοινωνίες που εξαγοράζουν μπιρ παρά οι γερμανοί, αλλά τα ενεργειακά της κοιτάσματα. Αυτά έχουν τεράστια σημασία για την στρατηγική παγκόσμιας επιβολής, ειδικά στην τρέχουσα και την επόμενη φάση. Όποιος προσέξει την βιντεισκόπηση με το καθηγητή Φώσκολο σε προηγούμενη ανάρτηση, μπορεί από τα τεκμηριωμένα επιχειρήματα να προσλάβει σημαντικότατες οληροφορίες σχετικά. Τα ευρωπαϊκά κοιτάσματα στην Βέρειο Θάλασσα έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Η τεράστια ανάγκη τής Ευρώπης για ενέργεια την ωθεί προς την Ρωσία, η οποια έχει εισέλθει πλέον σε τελείως νέο στάδιο, όσο αφορά την πολιτική της. Η Ρωσία ξεπερνώντας δομικές αδυναμίες τού παρελθόντος παρεμβαίνει πλέον στα διεθνή γεωπολιτικά δεδομένα με πρωτόγνωρη ορμή, επιβάλλοντας με πολύ εύστοχο μέθοδο ανατροπή τών σχεδίων τού δυτικών. Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΠΟΚΟΠΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΛΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Με αυτό τον τρόπο θα επιχειρηθεί και η οικονομική περιθωριοποίηση τής Ρωσίας. Και είναι αστείο να υποθέσει κάποιος, ότι οι πολυεθνικές θα επιτρέψουν στην γερμανία να προσπορευτεί αυτόν τον πλούτο.

Όταν ολοκληρώσει η γερμανική πολιτική με την συνεπικουρεία των Τσίπρα/Καμμένου και ίσως αυτών που ακολουθούν την διάλυση τής Ελλάδος και τής λοιπής ευρώπης, θα έχει σημάνει και το τέλος τής γερμανικής ηγεμονίας. Η γερμανία θα γκρεμιστεί ως χάρτινος πύργος, όπως αυτό συνετελέσθη πολλάκις στο παρελθόν. Από το λούστρο τής μπότας δεν θα παραμείνουν παρά τα τρύπια τσουράπια.
Αυτά που εξαγγέλει ο Δ. Κιτσίκης είναι χαρακτηριστικά:
Πρόσδεση στο δολάριο, δημιουργία τού τριγώνου Τουρκίας, Ελλάδος, Ισραήλ, άντληση υδρογονανθράκων, μια νέα ηγεσία τών "αδιάφθορων" και λιγάκι Αρμαγεδώνας για να τσουρουφλιζόμαστε "καθότι οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι δια παντός κακοί". Ξέρουν λοιπόν πολύ καλά τα παλικαρόπουλα που δουλέβουν για το γκρέξιτ, πού πάει η δουλειά.
Καθότι το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι ποτέ το γκρέξιτ ή το μη γκρέξιτ, το μέσα ή έξω από το ευρώ, το μέσα ή έξω από την ΕΕ., αλλά ποιος και για ποιο λόγο απεργάζεται το κάθε κολοκύθι. Ποιος δηλαδή κρατάει το μαχαίρι και το πεπόνι. Και για όποιον επιθυμεί να ζει και να πεθαίνει ραγιάς έχει πολλά μανάβικα και χασάπικα η πιάτσα.


5. ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΔΙΕΞΗΧΘΗΚΑΝ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 

Ο Α. Τσίπρας είχε ισχυρισθεί στην "βαρυσήμαντη" συνέντευξή του, ότι "δεν πρόκειται να είναι πρωθυπουργός παντός καιρού", καταρρακώνοντας πάσα έννοια αξιοπιστίας. Στην περίπτωση που πράγματι είχε δεχθεί πίεση για την αποδοχή τού μνημονίου, θα περίμενε κάποιος όντως στην βάση μιας κάποιας υποτιθέμενης στοιχειώδους αξιοπιστίας να επιλέξει να δραπετεύσει μέσω εκλογών, στον βαθμό που μια απλή παραίτησή του από την πρωθυπουργία θα μπορούσε να δημιουργήσει χαοτικές συνθήκες, που θα τον εξέθεταν. Αυτός όμως απέδειξε, όχι μόνον μετεκλογικά, ότι και κοπριά να βρέξει θα ανέβει στο κατάστρωμα για να προσποιείται τον πιλότο.
Ποιος δραπέτης; Τόνους αλάτι να ρίξουνε αυτός δεν ξεκουμπίζεται με τίποτε, εφόσον επωάστηκε γι' αυτόν τον λόγο. Στην ουσία φέρνοντας ένα μνημόνιο που δεν βγαίνει με τίποτε στους στόχους του, είναι ο πιο φανατικός αχθοφόρος τού γκρέξιτ. Μαζί με τους δεξιούς, οι οποίοι εκλιπαρούσαν να συγκυβερνήσουν μαζί του, ώστε να τού προσδώσουν εύσημα και ψήφους. Διότι υπεράνω τού κόμματος εβρίσκεται το σύστημα. Και υπεράνω τού συστήματος η μεγάλη ανατολή, εκ τής οποίας εφορμά ο εωσφόρος.
Όπως αποδείχθηκε ο σύριζα αποτελούσε ήδη από τον Ιανουάριο την πλέον καταλληλη συστημική επιλογή. Η κοινοβουλευτική του όμως κυριαρχία έφερε στο προσκήνειο μοιραία και πρόσωπα, όπως η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, που έκαναν το "σπίτι τού λαού" και τον "ναό τής δημοκρατίας" ρόμπα. Αυτοί έπρεπε με κάθε τρόπο να εκδιωχθούν. Και καθότι διαθέτουν κάποια ελάχιστη επιρροή και αίγλη μέσα σε μια χειμαζόμενη κοινωνία η μόνη δυνατότητα ήταν η εκλογική νοθεία. Εάν θέλουμε να εξετάσουμε τούς λόγους που επιβάλεται κάτι, ας εξετάσουμε αυτά που ακολουθούν. Δεν ήταν ότι τον Α. Τσίπρα ενοχλούσε η συνείδησή του. Άλλοι ήταν αυτοί, οι οποίοι έπρεπε πάσει θυσία να φύγουν, διότι χαλούσαν την συνταγή.

Με το τρίτο μνημόνιο οι "μικρομεσαίοι δημοκράτες" θα χάσουν και ότι τούς απέμεινε. Ας μην ξεγελιόμαστε όμως: Τρέχοντας πίσω από την ΕΕ. και τα κόμματα τής διαπλοκής μια ζωή ενέχονται. Δεν δημιούργησαν περιουσίες, αλλά επισυσσώρευσαν ως μικροί κολαούζοι τών μεγαλοαπαταιώνων κλοπιμαία. Όπως τούς τα δίνουν οι αρχηγοί τους, έτσι τους τα παίρνουν. Ζητούμενο ήταν να διαπαιδαγωγηθεί μια κοινωνία στην κλεψιά, τον φιλοτομαρισμό, στον άκρατο υλισμό και τον οπαδισμό, στην τζάμπα μαγκιά και την καταβαράθρωση τών ουσιαστικών αξιών.
Μα μην ανησυχείτε, διακηρύσσει παρ' όλα αυτά ο Δημήτρης Κιτσίκης. Πάλι θα τα ξαναφτιάξουμε όλα. Η Ελλάδα θα γίνει πετρελαιπαραγωγός χώρα και τότε θα ξεπεράσουμε την κρίση και θα ξεκινήσει εκ νέου η ανοικοδόμηση. Όλα θα τα ξαναφτιάξουμε από την αρχή.
Βεβαίως, το δίχως άλλο.
Διότι θα πρέπει να διαπαιδαγωγηθεί και η επερχόμενη γενιά, τα παιδιά των κλεπταποδόχων στην κλεψιά και τον αμοραλισμό.
Όσο αφορά το γεγονός, ότι αυτή η οδός είναι στρωμένη με ανθρώπινα πτώματα, τι μπορούμε να κάνουμε;
Έχει δίκιο ο Μήτσος. Αφού η ανθρωπότητα ανέκαθεν αποτελείτο από παλιανθρώπους, έτσι θα παραμείνει. Ή υπάρχει κάποιος τρελός, που πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει κάτι;
Δεν υπάρχει καμία νοθεία. Βλάκες είμαστε και τούς ψηφίζουμε.